Əliağa Vahid
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sən nəzərdən salmasaydın, ey hilaləbru, məni,Dami-eşqə bunca salmazdı yetən məhru məni.
Əcəb gözəl yetirib gərdişi-zəmanə səniƏcəb gözəl yetirib gərdişi-zəmanə səni,Zəmanəmizdə sanır xəlqimiz yeganə səni.
Ey dil, fəraqi-yaridə əfğan edəm gərəkEy dil, fəraqi-yaridə əfğan edəm gərək,Hicran oduyla ta səni büryan edəm gərək.
Niyə bağlanmısan ol zülfi-pərişanə, könül?Niyə bağlanmısan ol zülfi-pərişanə, könül?Qaç o zəncirdən, eylər səni divanə, könül.
Sevgilim, zülfünə ənbər dedilər, mən də dedimSevgilim, zülfünə ənbər dedilər, mən də dedim,Üzünə mahi-münəvvər dedilər, mən də dedim.
Gəl gör, ey bülbül, bu gülşəndə nə halım var mənimGəl gör, ey bülbül, bu gülşəndə nə halım var mənim,Bir güli-rənayə bənd olmaq xəyalım var mənim!
Yüz dəfə cəfa gəlsə bizə sevgilimizdənQəzəl xalq şairi Səməd Vurğuna həsr olunmuşdur*Yüz dəfə cəfa gəlsə bizə sevgilimizdən,
Gördülər ta o gülün nərgisi-məstanələrinGördülər ta o gülün nərgisi-məstanələrin,Saldı saqilər həsəddən yerə peymanələrin.
Netmişəm məndən, əya sərvi-rəvan, ayrıldınNetmişəm məndən, əya sərvi-rəvan, ayrıldın,Eylədin gülşəni-ömrümü xəzan, ayrıldın.
Əhdü peymanı düz olsaydı gülün bülbül üçünƏhdü peymanı düz olsaydı gülün bülbül üçün,Bülbülün gülşəni tutmazdı sədası gül üçün.
Mən ki candan keçirəm sevgili cananım üçünMən ki candan keçirəm sevgili cananım üçün,O mənim dostumu düşmən törədir canım üçün.
Misli-zəncir keçib gərdənimə türreyi-yarMisli-zəncir keçib gərdənimə türreyi-yar,Mənə divanə deyir, cümlə xəlayiq nə ki var.
Bu nazənin gözəlin yaxşı dilgüşalığı varBu nazənin gözəlin yaxşı dilgüşalığı var,Heyif, öz aşiqinə çox kəmetinalığı var.
Bilsən sənə, ey gül, nə qədər hörmətimiz varBilsən sənə, ey gül, nə qədər hörmətimiz var,Bir gün yetərik vəslə, əgər qismətimiz var.
Mən istəyən gözəlin saçları ipək kimidirMən istəyən gözəlin saçları ipək kimidir,Üzü çəməndə açılmış qızıl çiçək kimidir.
Hər aşiqə öz istədyi yarı gözəldirHər aşiqə öz istədyi yarı gözəldir,Hər bülbülə öz sevdiyi gülzarı gözəldir.
Sənin gözəlliyin, ey gül, bütün məlahətdirSənin gözəlliyin, ey gül, bütün məlahətdir,Bu hüsn səndə ikən ən böyük səadətdir.
Aparır ayə fələk mehri-cəmalından nurAparır ayə fələk mehri-cəmalından nur,Bədnəzərlər nəzərindən eləsin həq səni dur!
Ey gül, səni axır, bilirəm, öyrədən oldu!Ey gül, səni axır, bilirəm, öyrədən oldu!Saldın məni hicranə, bu bilməm, nədən oldu?
Hər gül açıla, ol güli-rəna kimi olmazHər gül açıla, ol güli-rəna kimi olmaz,Hər aşiq olan bülbüli-şeyda kimi olmaz!
Bixəbərdir zahid ol kim, sərv qamətdən hənuzBixəbərdir zahid ol kim, sərv qamətdən hənuz,Vəsf edər aşiqlərə ruzi-qiyamətdən hənuz.
Olmadım şadOlmadım bir ləhzə, yarəb, bu vətən küncündə şad,Səbrim əksildi günü-gündən, qəmim oldu ziyad,
DüşüncəAhım şərəri yetsə, nolur ərşi-bərinə,Səbr etmək olurmu vətənin dərdi-sərinə?
Bizim yerdədirAy aşıq, söhbət aç güldən, çiçəkdən,Çəmənlər zinəti bizim yerdədir.
Əsgər nəğməsiÇox cəbhələr yarıb igid ordumuz,Bizimlə qorunmuş gözəl yurdumuz,
OlsunGözəlim, pərişan etmə zülfünü,Günəştək gül üzün qoy aşkar olsun,
VətənDumanlı dağların başında durdum,Dumandan özümə bir xeymə qurdum.
Nə imişMollalar milləti gümrahə, demə, rəhbər imiş,Əhsən, əhsən, kişilər naibi-peyğəmbər imiş!
Ey gözümÇəkmə qəm millət yolunda, şad ikən qıl seyri-bağ,Lalərüxlər seyrin et, çək sineyi-məzlumə dağ.
FərmanMəsciddə bu il hökm elədi Molla Süleyman,Bir gündə gərəkdir kəsilə Bakıda qurban.