Əliağa Vahid
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Tale mənə yar olmasa, mən neyləyə billəm?Zövqümcə nigar olmasa, mən neyləyə billəm?
Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Salan nəzərdən o çeşmi-xumarı mən özüməm.
Gözlərin qarəsinə bir neçə qurban demişəmGözlərin qarəsinə bir neçə qurban demişəm,Qaşların tağına qurban yerinə can demişəm.
Bir zaman mən də əsiri-rəhi-meyxanə idimBir zaman mən də əsiri-rəhi-meyxanə idim,Həvəsi-badə ilə aşiqi-peymanə idim.
Həmişəlik o gözəl yarım olsa mənimHəmişəlik o gözəl yarım olsa mənim,Yolunda sərf edərəm, hər nə varım olsa mənim.
Xeyli vaxtdır, ayrılıb məndən o cananım mənimXeyli vaxtdır, ayrılıb məndən o cananım mənim,Firqətilə gündə min dəfə çıxar canım mənim.
Mən o şuxə güli-rəna deməyim, bəs nə deyim?Mən o şuxə güli-rəna deməyim, bəs nə deyim?Aşiqə bülbüli-şeyda deməyim, bəs nə deyim?
Yayıldı sevgimiz, ey şux, hər diyarə bizimYayıldı sevgimiz, ey şux, hər diyarə bizim,Bütün məhəbbətimiz çıxdı aşikarə bizim.
Ləbin şövqilə, ey gül, maili-cami-şərab oldumLəbin şövqilə, ey gül, maili-cami-şərab oldum,Olub məsti-meyi-eşqin, əcəb xanəxərab oldum!
Kami-dil almadı dil ol mələki simadanKami-dil almadı dil ol mələki simadan,Əlqərəz kim, bizi bifeyz elədi röyadan.
Vəfasızdır, könül, hər kim əsirgər canı canandanVəfasızdır, könül, hər kim əsirgər canı canandan,Gərək canan yolunda keçsin aşiq şövqlə candan.
Sevgilim! Seyri-gülüstan yaxşıdr, sən yaxşısan?Sevgilim! Seyri-gülüstan yaxşıdr, sən yaxşısan?Aşiqinçün başqa canan yaxşıdır, sən yaxşısan?
Ruxun göstərsə ol məhvəş əgər ziri-niqabindənRuxun göstərsə ol məhvəş əgər ziri-niqabindən,Yəqin ki, döndərər üz göydə fələk öz afitabindən.
Etməm, gözəlim, kimsəyə bir şikvə qəmindənEtməm, gözəlim, kimsəyə bir şikvə qəmindən,Yansam da, yaxılsam da tükənməz sitəmindən.
Dila, minnət çəkincə hər vəfasız aşinalərdənDila, minnət çəkincə hər vəfasız aşinalərdən,Yaxınlaş dərgəhi-həqqə, uzaqlaş bivəfalərdən.
Gözəlim, gül yanağın qırmızıdır məxmərdənGözəlim, gül yanağın qırmızıdır məxmərdən,Dodağın ləldən artıqdı, sinən mərmərdən!
Dil verməsəydim ol sənəmi-məhliqayə mənDil verməsəydim ol sənəmi-məhliqayə mən,Asudə yerdə düşməz idim min bəlayə mən.
Bənzərəm bülbülə gülzari-Vətəndə, gülə sənBənzərəm bülbülə gülzari-Vətəndə, gülə sən,Mən əgər ağlasam eşqində, gərək sən güləsən!
Dedim: – Ey qönçdəhan, könlümü qan eyləmisənDedim: – Ey qönçdəhan, könlümü qan eyləmisən,Dedi: – Bica yerə eşqimdə fəğan eyləmisən!
Gözün qadasın alım, sən nə yaxşı dilbərsən!Gözün qadasın alım, sən nə yaxşı dilbərsən!Deyil xilaf, desəm: Leyliyə bərabərsən.
Saqiya, bir bu deyil nəşəsi peymanəmizinSaqiya, bir bu deyil nəşəsi peymanəmizin,Hələ bundan soradır ləzzəti meyxanəmizin.
Nə gözəlsən, gözəlim, hər kəs olur heyranın!Nə gözəlsən, gözəlim, hər kəs olur heyranın!Yıxacaqsan bu gözəlliklə evin dünyanın.
Meyxanə məclisində gərək söhbət olmasınMeyxanə məclisində gərək söhbət olmasın,Bir kəsdə söhbət eyləməyə cürət olmasın!
Olsa idi əsəri naleyi-əfğanımızınOlsa idi əsəri naleyi-əfğanımızın,Yenə bir rəhmi gələrdi bizə cananımızın.
Nigarım gül üzündən eyləməz bir dəm cüda zülfünNigarım gül üzündən eyləməz bir dəm cüda zülfün,Qurub könlüm quşun seyd etməyə damə bəla zülfün.
Gələndə sübh zamanı sədası bülbülümünGələndə sübh zamanı sədası bülbülümün,Alır bu canımı şurü nəvası bülbülümün.
Düşəndə türreyi-dilbər xəyalə axşamlarDüşəndə türreyi-dilbər xəyalə axşamlar,Məhəbbət əhli düşər min məlalə axşamlar.
Sən əgər olmasan, ey gül, mənə canan kim olar?Sən əgər olmasan, ey gül, mənə canan kim olar?O xumar gözlərinə valehü heyran kim olar?
Bu dilbərin nə gözəl, aşiqanə gözləri varBu dilbərin nə gözəl, aşiqanə gözləri var,Nə yaxşı canalıcı, məhrəmanə gözləri var!
Könül, bu naz eləyən məhliqalərin nəyi var?Könül, bu naz eləyən məhliqalərin nəyi var?Cəfadan özgə bu zülfi qaralərin nəyi var?