Vaqif Bayatlı Odər · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hələ qanadı yoxdu,hələ yerüzünün oğludu o,
Bir qızın telləri əsdi üzüməGizlicə-gizlicə döndü buludlar,Gizlicə-gizlicə dindi umudlar,
Ar olsun, and olsun qara torpağaBu gözəli də soldurubdünya batdı günahına,
Sən də eşqdən güldün, oğlan?!Lap indicə səndin ölən?Son anında səndin gülən?
Sabah bəlkə də sevməyəcəklər məniZalım qızı! Üzün ay işığıyla dolub,gözlərin göz yaşıyla.
Torpağım da qısqanacaqNeyləsəm,Hamısı boş şey
Bir də bir kimsəni sevməyəcəyəmHər gün bir sevdaya düşüb inləyənbu dəli könlümə yanıram, dostlar.
Bu ayrılığa da yıxılma, könülQəm çəkmə, sıxılma, sıxılma, könül,Heç vaxt ayrılığa yıxılmamısan,
Uzun güzgü qabağındaUzun güzgü qabağındaöz-özüylə oynayan ayüzlü-
Bir də min il sonra dirilsəmÖlsəm, bir də min il sonra dirilsəm,Bu dünyada hər şeyin sonunu bilsəm?!
Yerüzündən Kainata top, tank nəriltiləriYerüzündən Kainata top, tank nəriltiləri, mərmi, mina, bomba gurultuları ucalmaqdadır. Onların altında səssiz minalar: – «De məni sevirsən», – «Mən səni cocuqtək sevirəm», «yenə de», – «mən səni cocuq anasına qısılıb anasının qucağında itəntək sevirəm», – «Yenə, yenə de» – «Mən sənin qoynuna qısılıb qoynunda, boynuna dolanıb boynunda, ulduzuna, ayına, dolanıb ulduzunda, ayında itmək istəyirəm» – «yenə, yenə de!»Ehey! Kainatın o başındakılar! Gurultunuzu da, nəriltinizi də eşidirəm. Deyəsən, məni sevdiyinizi qışqırırsınız, mən də, mən də sizi sevirəm. Sizi sevirəm, sizə sarı uçuram, sizə sarı uçuram.
Tanrım, bütün kainatda hamını hamıya sevdirTanrım, bütün kainatda hamını hamıya sevdir, həm də hamı hamını sevdirsin, hamı bu dünyaya sevgi yuvasına girəntək girsin, üzü heç gülməyənlərin də üzü gülsün, ən çox sevdirənlər ən çox sevilənlərdən olsun, İlahi.Tanrım, hamını ilkin yaratdığıntək
Gözü göz yaşından İlahi doğma, üzü göz yaşından İlahi ətirliBu torpaq, bu dağ, bu dəniz,uçan, qaçan hamımızın,
Səni niyə belə sevdimSəni niyə belə sevdim,belə istədim niyə,
Dünyanın son göyüzündən sevginin son göyüzünəBir an da dayanmadan, durmadanözünü göyüzünün görünməz qayasından atan
Başsız duraq, işıqlıdıXanım! Xanım!Canıma canlar qarışıb,
Səni kimə tapşırım gedim, Vətən, səni kimə tapşırım gedim, İlahiSəninçün neçə yol yerüzünə,neçə yol göyüzünə yıxıldım,
Tanrı tramvayındaBir qəm ayındaqucağında uşaq bir qəmli ata
Savalanım, Tanrı dağımBu şeri Bəylə ikimiz bir yerdə yazmalıydıq.Bəy mənə Savalan dağı haqqında xeyli danışmışdı, biz bu şeri Bəyin, həm də mənim istədiyimiz şəkildə, Tanrıya qovuşan və bizi də qovuşduracaq bir qanadlı dağ, bir İlahi sevgi şəklində yazacaqdıq. Və yazdıq da: Həm də şerdəki kimi təkcə Savalan yox, Bəy də Tanrıya qovuşdu. Ancaq, canım, gözüm, nə bu cəhd bitər, nə də Tanrıya qovuşma.
Ölüm – ən uzağa, ən ucaya uçmaqAzadlıqçün ağlayan oğlan,elə azadlıqdı azadlıqçün ağlamağın,
Xocalı – Tanrının balasıTanrının və fırtınaların Çingiz Mustafayevinin «Hamınız arvadsınız!» – dediyi, bizim özümüzü eşitməzliyə vurduğumuz ana*Xocalı heç kəsin görə bilmədiyi sürətli insan fırtınalarının Tanrının əliylə yavaşıdılmış, görünən şəklidir. Allah sürətlə gedən zamanı birdən-birə saxlayıb bizə hər şeyi göstərdi.
Dünyanın ən iri gözü, ən iri çayı, dəniziTanrım, əsirlikdə başları kəsilən şəhidlərimizin son baxışlarıyla göyüzünün hərəkətini onların son anda gözlərini zillədikləri yerdəcə durdurdun, beləcə, zamanı da dayandırdın. Bu dünyada daha heç kəs qocalmır. Şəhid anaları da elə həmin andakı şəkillərindəcə qalıblar, saçlarında bircəcə dən də artmayıb, çünki şəhidlərimiz gözlərini göyüzünə zilləyib göyüzünün hərəkətini, həm də zamanı dayandırmaqla anaların saçlarını ağarmaqdan, üzlərini qırışmaqdan qorudular. Yoxsa anlar axıb getdikcə, analar da axıb gedəcəkdi, saçları ağlarda, üzləri qırışlarda itəcəkdi və mənim başım da hər an yenidən kəsiləcəkdi, elə kəsilən kimi də boynum dünyanın ən iri gözünə, o gözdən axan çay isə dünyanın ən iri çayına, dənizinə çevriləcəkdi.– Canımın harasındasa,
Ölümsüz bir İlahi yoluDünyanın ən böyük dilçilərindən Aydını xatırlarkən və indi bulunduğu yerdə sevgilər içində olduğunu duyarkən*Bir baş daşı ardında olsaydın nə
Uşaq və çörəkBalaca Toğrul Səxavətə*Torpağın, daşın, buzun üstdə
Arağın ayağının altıHərdən araq adamdan güclü olur,hərdən də adam araqdan,
Ölümün ləzzətli vaxtıXeyri yox, ha küs, ha inci,daha səni adam saymır
PeyğəmbərlərNə dünən, nə bu gün, nə sabah?!Hər an, hər an
Elə sevgilər varDünyada elə şeylər vargözlərini yumub görə bilərsən
Yanmayan iri gözlü şamBu burulğanlı gecənin dibiyləburula-burula gedirəm mən də,
Sıçrayar dura torpağımQəmi eşqə çevirməyəməni bütöv yola saldın,