Səməd Vurğun
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bilməm nə xəyal ilə oyandım yenə erkən;Bir quş ki, uça düzlərə, səhralara azad
İki körpəBirincisi oynaq, qayğısız xoş üz,İncə bir musiqi andırır səsi.
Dinlə məni gözəl baharDinlə məni, gozəl bahar!Qəlbinlə dinlə.
DönüşAh, nə zaman ki, duyğularım ac,Gözlərim səmimi bir şerə möhtac,
Mən də bir əsgər kimiNəbilərin,kralların,
BaharMən səni gördükcə gözlərim yanır,Sən ey gəncliyimin güzgüsü bahar!
SevgiYenə də ruhumu gəzdi bir duyğu...Götür albomunu, mən deyim, sən yaz!
HəsrətBiz ayrılan zaman demişdin ki, sən: -Bir də bu yerlərə gələcəkmisən?
Torpağın tələbiŞairim! Qələmi götür də dinlə,Bir yeni dastan yaz öz əllərinlə!
AlqışGirib Şah dağının qoynuna sarıGetdikcə gözlərdən uzaqlaşdınız;
Bizim gəncliyəBizim gənclik bəsləmişdir, böyütmüşdür aslanları.Bu gəncliyin gözlərindən oxuyuruq ilk baharı:
Ürəyi xain adamSənin soyuq baxışında nə həyat var, nə duyğu,Donub qalmış sifətində qarlı bir qış soyuğu.
Ala gözlərYenə qılıncını çəkdi üstüməQurbanı olduğum o ala gözlər.
Qoca qəhrəmanın çıxışıBir şir kimi sinə gərdi o danışıq kürsüsünə,Bütün salon qulaq asdı bu qocanın gur səsinə.
Qoca qartalDağ döşündən qoca qartal,Göy üzünə nəzər saldı.
Dörd sözİnsan övladının asiman qədərUlduzu sayrışan bir lisanı var…
Eşq olsun sənətkara!Bir qocaman qartalın qanadları dayandı;O bir daha qıy vurub, dağlardan keçməyəcək.
Deyin, gülün, övladlarım!Şəhər üstə qanad gərib mürgülədi yorğun axşam…Neçə çadır qurdu göydə lopa-lopa sıx buludlar.
Belələri də varGöz aldadan bir su kimiGah lal axar asta-asta,
Mən tələsmirəmDostlar, badələri qaldırın içək!Gecə ulduzludur, hava da sərin.
Hər bağın, hər bağçanın bir bülbüli-şeydası varHər bağın, hər bağçanın bir bülbüli-şeydası var,Hər duyan qəlbin, əzizim, gizli bir sevdası var.
RustaveliXaqanilər, Nizamilər yetişdirən bir vətənin,Oğlu, qızı şeir yazır yubileyinə bu gün sənin.
Qız və romanGüllü sarmaşıqlar içində yalqızYaşıl bir eyvanda sevdalı bir qız.
GöygölQucağında bir vaxt bəslədi sizi,Görmədi sizləri vəfalı Göygöl.
SızıltılarımXastayım, yalnızım ürəyimdə qəm,Nəyə dəyər həyat, olmasa həmdəm?
TərlanımTərlanım, tərlanım, gözəl tərlanım!Sənə qurban olsun bu Düşgün canım.
ÇiçəkGözəl çiçək, dalğalanır dağ döşü,Nədir o tərpəniş, dəryamı yoxsa?
Ondan da gözəldirGöylər ki, müləvvən o şəfəqlərlə bərabər,Dəryalara, səhralara min cilvə sərasər
Dilcan dərəsiYenə gördüm səni, Dilcan dərəsi,Yadıma çox köhnə zamanlar gəlir.
UnutUnut, dedim, unut! Gətirmə yada,Bir daha dünyada sən, ey səs, məni!