Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu yaşıl gülzardan mən ayrılanda hər zaman,Bir yeni aləm təfəkkürdən mənə olmuş məkan.
Rübai 13Xosrovun gözütək bəxt yuxuludur,Şirinin ləbitək gözüm suludur.
Rübai 25Hardasan, ey mənim itən mirvarım?Səni necə tapım, sevimli yarım?
Rübai 76Xaqani, olsa da ağlın sənə yar,Eşq ancaq könlünü qəmdən qurtarar.
Rübai 93Xaqani, həyatın əsasıdır qəm,Xeyr ilə, şər ilə doludur aləm,
Rübai 117Adın düşməmişdir bir an dilimdən,Yadımdan çıxmadın xəyalda da sən.
Rübai 167Ey Dimnə, düzümü yaman əyirsən,Əhməd Nəsr aslandır, Şətrəbə də mən.
Rübai 225Mən şeyda bülbüləm, sən - qızılgülüm,Sənsiz mümkün deyil şadlanıb gülüm.
Rübai 302Al şərab yaxşıdır qəmlənəndə sən,O zaman mey dostdur, ağılsa düşmən.
Qitə 23چون ز یاران رفته یاد آرمآه و واحسرتا علی من مات
Qitə 58من که خاقانیم عزیز حقمز آن که عبدی خطاب من رانده است
Qitə 91Yenicə doğulan qızım gördü ki,Qarşıda gözlənir min bəla, öldü.
Qitə 103Nə qədər ki, dövlət sənin qapındadır pasiban,Açacaqdır qapısını sənə geniş asiman.
Qitə 113Ey xacə, Xaqaninin üzündən suyu tökmə!Töksən, bu su ömrünü zavala məhkum edər.
Qitə 141Şirvanda olsaydı qanan adamlar,Heç səfər fikrinə düşməzdim, inan.
Qitə 156Ey Xaqani, çörək üçün öz abrını tökmə sən,Bil, abrını tökən tamah canı alar əlindən.
Qitə 167Arxında su yoxsa, qorxma, Xaqani,Güman ki. yenə də selin gələcək.
Qitə 173Ey Xaqani, pis yoldaşdan ehtiyat et, qorx ondan!Yoldaş əgər pis olarsa, yol düz olmaz heç zaman.
Qitə 279Mənuçöhr Salardan soruşdu bir gün: -Dünyada ən yaxşı nədir, ay Salar?
Qitə 286Gecə göç əzmi ilə ayrılanda Şirvandan,Təəssüf eylədi qəlbim, ciyər alovlandı,
Ərəbcə şeir 3Qulam xəlifələrin məsləhətçisi olana,Böyük imam kimi xidmətim rəvadır ona.
Ərəbcə şeir 4Xızır Bağdad çeşməsindən su içib,Həm də Musa nuru Bağdaddan keçib.
Ərəbcə şeir 8Başçıları razı salıb, xalqın dadına çatan,Qoruyacaq bütün xalqı ən dəhşətli bəladan.
Qəzəl 15Labi yaqut, üzü Gün kimi dilbər, gecə şən,Qapımın agzına məst halda gəlib durdu həmən.
Qəzəl 80Eşqin dənizində boğulub könlüm, əzadır,Dinlə bu həqqiqi sözü, zəni etmə riyadır!
Qəzəl 93Keçmiş gecə, ol yarə isitmə əsər etdi,Göndərdi dalımca, gecə vaxtı xəbər etdi.
Qəzəl 94Hər kirpiyi sinəmə bir təzə peykan atar,Oxlar sınar qəlbimdə, ciyərimdən qan atar.
Qəzəl 102Gözəl yarım, çıxıb seyr eylə, səhra, gör, nə əlvandırQızıl gül ərğavan ilə şərabi-vəsl içən andır.
Qəzəl 338Nə etmişəm ki, məni qəm tapdağı edibsən?Nə xəta işlədim ki, cəfa kam aldı məndən?
Qəsidə 38Ürəyimdə tapılmaz bir nişanə fərəhdən!Xilas edə bilmərəm canımı dərdü qəmdən!