Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Əkdiyi çiçəklər göyərirhər bahar gələndə,
MəniRahi-müsibətdə keçmişəm candan,Müxənnətdir qorxan bir qaşıq qandan!
DayandıYenə gözlərimə nur ələnibdir,Yenə bu təbiət təzələnibdir.
Ol mənəm kim, ölmüşəm hicrindən, ey simin bədənOl mənəm kim, ölmüşəm hicrindən, ey simin bədənGər dilərlər nagəhan ölmüş ğərib içün kəfən.
Bir quşBir quş səhər ertə bağçabağda,Çör-çöp daşıyıb yuva tikirdi.
Lütün biridirGəlib çıxıb bu şoran torpağa şitin biridir,Yavaş-yavaş daraşır hər yana bitin biridir.
Həyat fəlsəfəsiQuşlar qatar-qatar ellərdən keçər,Bəşər nəsil-nəsil dünyadan köçər;
Əl eləyir uzaqlarƏl eləyir uzaqlar,Görmədiyim torpaqlar.
Qaraçı qızıBir qaraçı qızı neçə il qabaqkəsib qabağımı dedi astadan:
Tə’ziyə günlərindəSəsi artdıqca əza günləri fəryadımızın,Sayı cənnətdə çoxalmaqdadır arvadımızın:
HələEy dünyanı anlamağa can atan,Bilə-bilə get başını yor, hələ.
GözəlXub yaraşır əndamınaGeyindiyin sarı, gözəl!
CahandaVar-dövlət bir yana, haqq bir yanadı,Bizdən üz döndərib, dönüb cah anda.
Gülşəni-raz, fəsil 55شراب و شمع و شاهد را چه معنی استخراباتی شدن آخر چه دعوی است
Qəsidə 22کارها بود در این کارگه اخضرلیک دوک تو نگردید ازین بهتر
Ölüm – görüşDünyanın üstündən keçdim sel təki,Bilmirəm irəli, bilmirəm geri.
Mənim arzumMən nə istəyirəm?Ciyər dolusu hava!
Layəmut şe'rlərFüzuliyi-nalanın əş'arını təsdis*1
SurətpərəstəmBir şeir qoşmuşam dillərdə gəzir,Uçub oba-oba ellərdə gəzir.
Nə dersənQızılgül, bağü bustanım, nə dersən,Fəda olsun sənə canım, nə dersən?
Mən dənizəm...Mən qartalam,Qartal zirvələr gəzər.
Qitə 86میرزا عارف که زیر بار فضلقد تیرش چون کمان آمد دو تای
Bəhcətabad xatirəsiUlduz sayaraq gözləmişəm hər gecə yarıGec gəlməkdədir yar yenə olmuş gecə yarı
Balaca felyetonBeş manat əhvalatı*Bir gün oturub dəftərxanada yazırdım. Gördüm bir müsinn şəxs qapını açıb məni işarətlə çölə çağırdı. Mən haman saat çölə çıxıb – nə buyurursunuz? – sualı ilə müraciət elədim. Kişi gözlərinin yaşını abibaran kimi axıdıb mənə dedi:
OlacaqsanVarsa hünərin cəhd elə ərbabi-fəsad ol!Min fitnə törət, şan qazan, sahibi-ad ol!
Qəzəl 88سلطان، سرِ تخت شهی کرد تنزّلبا آنکه جز او هیچ شهی نیست گدا شد
Torağaylar çıxır yolaMilyon-milyon ildən bəriBaşında bir ipək daraq,
Şəhid anasıİçindən alışıb o, yana-yanaMüşgül diləyini gətirir dilə,
Qara xəbərEy qare! Məqaləmin sərlövhəsi nəzərinizə çarpdıqda bir müsibət xəbəri olduğunu, yəqin ki, biləcəksən. Və lakin hansı böyük bir nemətin millətdən fövtə getdiyini duymamış isən, qoy deyim: qəzetləri, jurnalları oxuduqda o həvəslə oxuduğun gözəl-gözəl şeirlər, şirin-şirin məzmunlar, duzlu-duzlu sözlər ki, bir anda səni həm ağladıb, həm güldürürdü – onları daha bir də görməzsən. Zira onların nazimi, onların mübdəi, onların müxtərei olan sevgili, əziz şairimiz Sabir əfəndi əlimizdən getdi!Yalnız bir istəkli rəfiq, mehriban dost itirdiyimdən bu qədər mütəəssir deyiləm. Bir böyük millət bir qiymətli şair itirdiyindən kədərim bilmüzaəfdir. Sabirin vəfatı millət üçün bir ziyani-əbədidir, bir zərbeyi-fəlakətdir ki, onun ağrısını millət öz vücudunda hələ sonralar dərk edəcəkdir. Biz indilik buralarını danışası deyilik. Əlhal Sabirə bir qədər ağlamaq istəyirəm, ey qare! Sözümü mövqesiz görüb də mənə sərzəniş etmə. O böyük şairə, o istəkli, əziz rəfiqimə xitabən qələmin hissiyyatını bəyan etməkdən keçməm deyirəm:
Hekayəti xırsi-quldurbasanYəni təmsili-güzarişi-əcib ki, keyfiyyəti üç məclisdə bəyan olub itmamə yetir.ƏFRADI-ƏHLİ-MƏCALİS