Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yaxşi aşiq, çalış yaxşı yara yet,Sağaldar, cəsədin yarasa, səni.
Səadətnamə, 33چند در نفی دیگران پیچینفی خود کن که هیچ بر هیچی
Pənc Ali-Əbaİbtida "əlif"dən dərsim almışam,Ələst aləmində demişəm "bəli".
Rübai 21ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون
Yara canımıQınamayın, ilqar, iman yolunda,Mən qurban demişəm yara canımı.
Məktəb zəngiÇatır qulağıma illərdən bəriO kənd məktəbinin doğma zəng səsi.
Ordan-burdan 71Ha fikir edirəm, başa düşmürəm!Bu saat mənim adıma bir kağız gəlmişdi. Kağızı açıb oxudum, amma ha fikir elədim və yenə eləyirəm, heç zad başa düşə bilmədim və yenə başa düşə bilmədim. Lap “Molla Nəsrəddin”in gününə düşmüşəm. Bu kağızda çox sərt sözlər yazılıbdır. Belə ki, mənim yerimə bir dəymə-düşər adam olsa idi, acığı tutub haman dəm götürüb ona bir cavab yazardı. Amma iş buradadır ki, bu kağızın məzmunu məni elə kərdəngir edibdir ki, heç cavab zad da yadımdan çıxıbdır. Elə bir onu fikir edirəm ki, ay Allah, bu kağızı mənə yazan nə demək istəyirmiş, bu kağızı yazmaqda onun məqsədi və “ideya”sı nə imiş, çünki bu saat heç bir kəs “ideyasız”, məqsədsiz bir kağız yazmayır. Dükançılar köhnə qəzetənin içinə darçın, istiot, mixək bükən kimi, hər yazı yazan da görürsən yazdığı sözlərin içinə bir “ideya” bükür. Lakin heç başa düşə bilmirəm ki, mənim adıma göndərilmiş bu kağızın içinə nə cür “ideya” bükülübdür. Qəribə budur ki, kağızı yazan məni söyüb də bir də yalandan yazır ki, guya mən onu görmüşəm və onunla bizim şeir xüsusda danışmışam, o da mənə cavab verirmiş; qərəz, nə baş ağrısı verim, kağızın məzmunu budur:
Dad istibdaddan!Qaldıq əlində bir sürü ərbabi-vəhşətin,Olduq əsiri pənceyi-qəhrü müsibətin!
ŞuşaBurda nəğmə yaz çiçəyi kimidir:tez yaranır, tez gül açır, boy atır.
Nə yazımNə yazım, ayrılıq nədir bilməzsən,Nələr çəkdiyimi çəkənlər bilər.
Şeir 159ای نهال آرزو، خوش زی که بار آوردهایغنچه بی باد صبا، گل بی بهار آوردهای
Gəncliyimi gəzirəmHanı göy düzlər,Hanı o izlər?
Qitə 38رسول دید که جمعی گسسته افسارندبه چاره خواست کِشان رِبقَه در رِقاب کند
Maralın öz yolu varZirvələrə aparırMəslək bizi, yol bizi.
Qəzəl 125شکفتهام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی
Ta ki, dərdindən olubdur yürəgim sədparələrTa ki, dərdindən olubdur yürəgim sədparələr,Tiği-eşqin yürəyimin səd həzaran parələr,
Oxuma, bülbülBu bahar oxuma, bülbül, sən allah.Zülmətdir,
Ağa ŞeypurYazdım sənə bu naməni pünhan, ağa Şeypur!Xəlvətdə oxu, tap mənə dərman, ağa Şeypur!
ManukciyəManukci Sahibə**Əziz və mehriban dostum Manukci Sahib! Allah iqbalınızı daimi etsin!
GörmüşəmAy ata, can gedib, qalıbdı nəfəs,Bu nişanda belə yarı görmüşəm.
Vahidin xatirəsinəSən şeir zərgəri, söz pərgarısan,Çətin ki, bu addan yüksək ad olsun.
QəriblərimQaçqınlarım,Qəriblərim,
PişikSən bir zaman nəhəng idin, ay pişik!Qorxunc, xallı pələng idin, ay pişik!
BəxtiyarSıyrılıb keçmişin buludlarından,Müjdələr gətirir böyük yarından,
Ədəbiyyat (“Bəsdi daha “Kəlniyət!”)Bəsdi daha “Kəlniyət”,Yazma Belə yazını,
V deyişməQeysər**Əvvəl vacibatdan kim gəldi cana?
Gülmək lazımdırSəfərovu başağrısı əldən salmışdı. Elə bil ki, bu xəstəliyi ona hardansa məcburi vəzifə kimi tapşırmışdılar. Çarəsini də tapmırdı. Ha çalışırdı, yaxasını qurtara bilmirdi.İşdən qayıdıb soyunandan, yuyunandan, evdə güzgü qabağında dayanıb üz-gözünə baxandan sonra sanki bir ağrı qara qarğa kimi qəflətən onun başına qonur, rəhmsiz bir davamla beynini dimdikləməyə başlayırdı.
Görəsən, hara gedirik…Sular elə bulanıb ki,Çirkin, təmiz bilinməyir…
Yaşıl dünyamDağlar da, düzlər də qızılı donda,Mənim gözlərimə yaşıl görünür.
Bu inam qəlbimdə işıq yandırırBir ana gözləyir yolumu mənim,Həsrətə dönmüşəm bir ana üçün.