Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Səyyadısan, tor qurubsan,Dağı gözlə, gözlə sən!
Qəzəl 69دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد
Nə deyimQadir Allah, sənsən mənim pənahım,Qanlı leşkər hücum etsə, nə deyim?
Yandırar məniGecikib payızda açılan çiçək,Sevinci qürubda oyanan ürək,
Ordan-burdan 121ƏşarBəli, doğru deyirlər ki;
Fəxamətli əfəndim, pardon!Hörmətli əfəndim Molla Nəsrəddinə*Son nüsxəni aldıq, oxuyub, bildik, a Molla,
Qara gözlümQara gözlüm, bağlama pəncərəni!..Gül üzünə kölgə düşər, ay küsər...
"Bir sasani şah məndən..."Bir sasani şah məndənBilməm nə gördü?
Şeir 36ز سَری، موی سپیدی روئیدخندهها کرد بر او موی سیاه
Bizim dağlardaAy ellər, min zinət gördüm,Bizim dağlarda, dağlarda.
Qitə 79ای مهین خواجه در وزارت توخلق یک سر خوشند و من غمگین
Alaçıq və çadırKöçü yurda düşəndə gəlib qonşularBaşlayarlar işə, söz ata-ata.
Qəzəl 19ماهم که هالهای به رخ از دود آهش استدائم گرفته چون دل من روی ماهش است
Ah kim, sən getdin, ey ay üzlü, can qaldı manaAh kim, sən getdin, ey ay yüzlü, can qaldı mana,Can səninlə getdi cismi-natəvan qaldı mana.
Tapmaq - itirməkBir eniş varsonunda
Əhməd və QumruIƏhməd qalın qaşlarını çatmış, odlu gözlərini süzüb gənclərə yakışırbir zövq, mütəxənninlərə yakışır bir ciddiyyətlə bakıyordu. Ötədən bəriyə Şamaxı gözəllər bulağı olduğunu bilirdisə də, böylə gözəl, böylə sevimli bir qıza uğradığı yox idi. Bu qaragözlü, bu cazibəli, çevik tərpənişli qızcigəz, ən gözəl bir baharın təcəssüm edəcək ən odlu çırpınan ruhların, zehnlərin yaratdığı xəyallar qədər xəfif olduğu kimi, geydiyi al-yaşıl, göy və sarı paltarında təbiətin gəlinləri sanılan kələbəklər qədər bəzəkli idi. Kürəklərində qara saçları ləpələniyor, boynu isə sevdiginin boynunu ilk kərə qucan ən qızğın bir sevincin titrəyən qolları gibi iri al mərcanlardan bir boyunbağını qucmuş idi. Qolunda sadəcə bir bilərzik var idi. Əllərində olan dəf, kamança və bu gibi çalğı şeylərindən qızların dağlardan, çəmənlərdən, seyrlərdən qayıtdıqlarını anlamaq... bir şey deyil idi. Qumru bayaqdan bəri ruhunu okşayan zövqləri həvəslər və sevinclərlə dolu ürəgindən ayırmamış və hələ də onların təsiri altında onun da bəzən sərxoşlar gibi laübaliyanə ətrafə səndələyərək yolun hər iki yanında bitmiş kök otları cinayətdə müqəssirmişlər gibi tapdar, bəzən vəhşi marallar gibi çevik və ürkək bir görkəm alıb ötədən bəriyi süzər, bəzən də nadinc çocuqlar gibi yanında düşüncələrə dalmış bir qızı çimdikləyərək diksindirər və yaxud al dodaqlarında təbəssümlər oynadaraq bir lətifə söylər və gözəllər qurultayını gülüşdürərdi. Əhməd okumamış, fəqət bir qədər nazik yürəgə yiyə olduğu üçün təbiəti pək sevər və bəlkə də, avçılıqdan daha əvvəl onu seyr etməgə bu çəmənlərə çıxmış idi. Fəqət Qumruyu görüncə, nə ötələrdə yazın sərin yelləriylə təpələnib parlayan zəmiləri, nə onların arasından qalxıb, hər yer gözəl, hər çiçək lətif olduğu üçün nerəyə qonacəgin bir dürlü kəsdirməgən və xəfif cikciklərlə şaşqıncasına ötəyə-bəriyə qonub-qalxan min-min quşların sevincini görüyor, yalnız nə olduğu belə anlaşılmayan bir qüvvənin təhrikiylə şəhərə yaklaşan qızları uzaqdan-uzağa biixtiyar izləyordu.
Mirzə Əbdülvahab xanaNaibül-vəzarə Mirzə Əbdülvahab xan cənablarına Mirzə Fətəli tərəfindən yazılmış məktubun surəti**Şəniyüksək və əzəmətli ağam, səadətiniz daimi olsun!
Kafü lamü kafDost bizi buyurdu xidmət-şərifə,Dedik ki, baş üstə, kafü lamü kaf.
Müşfiqin adıAzalır qəlbimdə keçmiş qəm, kədər,Onun bu günündən söhbət açanda.
Bu millət sonsuz deyilBaşı əsgər papaqlı,Üstü əskər yaraqlı
Gözün aydınMərhum jurnalist-yazıçı, kövrək qəlbli, istəkli ziyalımız hacağa Cümşüdlü bu günlərimizi - Azərbaycanın istiqlalını, müstəqilliyini yana-yana arzulayan nadir şəxsiyyətlərdən biri idi.*O, yazmışdı:*
Xalıİşçi qız, toxuduğun o divar xalısındaHeyran oldum ürəkdən işlədiyin sənətə,
Sual və cavab– Nə düşünməkdəsən, a divanə?Yenə bir uyku görmüsən, ya nə?
Bir ay əmindiKönlümün növrağı, şəmsü çırağıQəlbi natəvanım, bir ay əmindi.
Yas məsələsiAilə möhkəm olmalıdır. Cəmiyyətin ilk isti, səmimi ocağı, mən deyərdim, müqəddəs ocağı ailədir. Ailəsini sevməyən heç kəsi sevə bilməz. Ailəsində xoşbəxt olmayan heç yerdə xoşbəxt ola bilməz!Buna görə də mən həmişə ailə həyatına diqqətli, ehtiyatlı, həssas olmuşam. Duyduğum ixtilafları dərhal yerindəcə söndürmüşəm. Atalar demiş, alov üstünə nöyüt yox, su səpmişəm.
İşli, işsiz günlərim…Iİşli günlərimin dostları boldu,
Özgə dərdi– İnsanı tez qocaldar dünyada özgə dərdi, –Hələ uşaq yaşımdan anam mənə deyərdi:
Nə yaxşı ki...Mən dənizi görəndəGözlərin düşür yada,
Bəzən haqq qazanır insan öləndəBəzən haqq qazanır insan öləndə,Hətta unudulur ağır günahı.
Biri bizim, biri sizin deyilmi?Gürcü dostlarımıza*Bir sinədə iki ürək döyünür