Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جهاندیده کشاورزی به دشتیبه عمری داشتی زرعی و کشتی
Qız işığıGecələr şam kimiƏriyib keçir...
Qəzəl 2روزگار آسوده دارد، مردم آزاده رازحمتِ سِندان نمیآید درِ بگشاده را
Vurğun öldü deməyin...Yubileyindir, bütün aləmHələ təbrik deyir sənə...
Qəzəl 53بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواندبه گوشم ناله بلبل هزاران داستان خواند
Könül ta kim, ğəmindən aşinadırKönül ta kim, ğəmindən aşinadır,Qərarü səbrdən mütləq cüdadır.
Buludlar nə yaman gözəl olurmuşKomamız meşənin qalın yerində,Dağda salamlardı hər günü babam.
Qaya və təpəQumluqdan sal qaya çıxdı bir dəfə,Karxana küncündə atılıb qaldı.
Birini elə, birini belə...Birinin başını deşirik,Deş ki, deşəsən, deşəsən...
Təklənmiş millətimQoçaqların şan-şöhrətin,Qorxaqların baş töhmətin
Qəm qəmi gətirər, dəm dəmi!Divar nəm yıxar, igidi qəm!*El sözü*
Gecikmiş məhəbbət mahnısıSən gizli gəlmisən ömrümə, inan,Bu gizli eşq ilə yaşayacağam.
Qəzəl 893روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب
Rübai 322Xaqani, sən adi piyadasan, bil,Yeddi ev keçməyin çox asan deyil.
Rübai 32Sənin nə şərikin, nə varisin var,Hər şey gəlib-gedir, sənsən bərqərar.
Cami-Cəm, fəsil 20Bu kitab övliya kitabıdır, bax!Yaramaz şöhrətçün onu aparmaq.
Şol kuş ki tutgan kuşnı âzâd kılurŞol kuş ki tutgan kuşnı âzâd kılurSanma ki dünyede ol az ad kılur
Ticarət malının cinsliyiƏvvəla, Ağa seyid Məhəmməd vaizin mövizə malı xeyli qumaş və özü də solmayandır. Belə ki, ramazanın 8-də axund həmən “Yaşıl günbəz” məscidində minbərə süud edib, belə buyurubdur:Hər kəs bu mübarək günlərdə orucunu yeyə və namazını qılmaya, onun arvadı ondan boşdur. Yəni dörd ay iddə saxlayandan sonra ərə gedə bilər.
Qəzəl 14شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانهابنوش این جام آتش را، «توکلنا علی المولا»
Qəzəl 198ما مرید پیر دیر و ساکن میخانهایمهمدم دُردیکشان و ساغر و پیمانهایم
Töhfeyi-Sami, bölmə 227جوانی است بانواع هنر آراسته در خطوط و علم قافیه و عروض و معما صاحب وقوف و تخلصش نوایی است در محلی که متوجه هند بود این قطعه را در سلک نظم کشیده :سوی هندوستان روم کآنجا
Dün, ey Səfa ki, etmiş idin, xoşsəfa məniDün, ey Səfa ki, etmiş idin, xoşsəfa məni,Topraqdən götürmüsən, ey dilrüba, məni.
Gülmək, ağlamaqGülmək yaşamaqdır, gözəlim, ağlamaq – ölmək,Mən dərdimi bölmək dilərəm, dərdimi bölmək,
Qitə 77ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرسایزد از هر دو بند و سختی مر ترا فریادرس
Şikayətnamə 33گفتم که به زیرکی تماممشاید که خرد بود غلامم
Aparır ayə fələk mehri-cəmalından nurAparır ayə fələk mehri-cəmalından nur,Bədnəzərlər nəzərindən eləsin həq səni dur!
Bahar ürəyimdədirBu əvəzsiz, bu gözəlDiyar ürəyimdədir.
Rübai 161Zülfün təzənə, neydir o şümşad qamət,Səndən nə göyərçinbaz olar, ey afət!
Xosrov və Şirin, fəsil 92Xosrov gördü Şirin belə yollarlaİstəyir ki, ondan yaxşı ad qala.
Qəzəl 14شب در نظرم بود که آن ماه برآمدخورشید مرادم به سحرگاه برآمد