Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آفتابی و ز مهرت همه دلها محرورچشم روشن بود آن را که تو باشی منظور
Qəzəl 72تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بودآن قوی پنجه که در کوهکنی کامل بود
DüşüncələrGah olur ki, ovçu könlüm dağlar aşaraq,Asta gedib, ağır gəzib, ellər dolanır…
Bacım Gülsümə məktubNecə yad görürəm doğma yerləri...İlk dəfə qarşıma çıxmadı anam.
Yetmiş il keçdi(Bəhri-təvil)Yetmiş il keçdi nə keçdi, o da bir işdi bizim əlimizə düşdü və nəhayət dolanıb təxti-Mixailə yetişdi, bu qaban oğlu qaban da yenidənqurma deyib xalqa girişdi və girişdi nə girişdi, zamanın çərxi dəyişdi.
Aslan, qurd və çaqqalGörmüşəm nüsxədə bir türfə misal,Əyyami-sabiqdə bir qurd, bir çaqqal.
Balaca felyetonNəcəf şəhərindən Tehrana xəbər verirlər ki, burada bir nəfər molla qəribə bir makinə icad eyləmişdir. Makinəyə barmaq ilə hərəkət verəndə içindəki havaya qalxır. (İran qəzetlərindən)*Ağalardan birisi dün gecə idrarə çıxıb
QışParça-parça düşərək quşbaşı, göydən yerə qar,Sarılır ağ mitilə boz dərə, çöllər, dağlar.
Muğanın qışıTəkcə dəniz deyil göyü əks edən,Sən bu gün Muğana sal güzarını.
Dünya işıqdıMənim köməyim ol, mən dara düşsəm,baxma uzaqlardan, gəl dindir məni.
Yaxşı ki...Yaxşı ki, dünyada yaşayıram mən,Bir insan adını geyib əynimə,
Rahətim yoxdur mənim, ol rahəti-can barğalıRahətim yoxdur mənim, ol rahəti-can barğalı,Qalubəm bican mən, dilxəstə canan barğalı.
Musa bəyHəm atam, həm qardaşımsan,Salamat qal, ay Musa bəy!
Kənzül-həqayiq, fəsil 12چنین گفتند دانایان اسرارکه چون حق کرد نور خویش اظهار
Dörd kitab hər yana yolu göstərirDörd kitab hər yana yolu göstərir,Nəfs ilə mərifət olur şeş cahat.
Qəzəl 131ما از ازل مقامر و خمار آمدیمدردی کشان میکده یار آمدیم
Niyə qorxurBaşlayandan doğru deyib, doğru yazıbsaBu söz, yazı sınağından dil niyə qorxur?
Ordan-burdan 60Bir “Başıqapazlı”nın söylənməyi“Bizim adımız başıqapazlıdır. Ya budur ki, gərək biz evdən bayıra çıxmayaq, ya ki, çıxsaq da hər tərəfdən qapaz yeməyi gözümüzün önünə alaq. Bilet alıb vaqona minirik – konduktor qapaz vurub deyir ki, nə üçün bilet alıb məni rüşvətdən məhrum edibsən? Bilet almayıb vaqona minirik – yenə konduktor qapaz vurub deyir ki, nə üçün biletsiz gedirsən. Sonra da tutub cibimizi soyur. Şəhər və kənd müəssisə (uçrejdenie)lərinin qapısında biz həmişə boynu buruq və əli qoynunda durub həftələrlə “növbət” gözləyirik. Axırda da “zavtra” ilə bir qapaz alıb, məyus gedirik. Ürəyimizin qəmini dağıdıb əhvalımızın pərişanlığını düzəltmək niyyətilə “bulvar” və “sad” deyilən təfərrückahlara çıxırıq – qaradavoy qapaz vurub, bayıra çıxardır ki, bura sizin yeriniz deyil. Tamaşa üçün teatrlara gedirik – pul ilə də bizə bilet vermirlər. Görünür ki, ora dəxi bizim yerimiz deyil. Küçələrdə gəzmək bizim üçün xatadır. Sübh vaxtı qabağımıza çıxan adam bizi görüb, geri çəkilir ki, tfu “mənhus” adama rast gəldim. İşim düz gətirməyəcək. Axşamçağlarda da bizi qaradavoy və strajniklər soymasa – quldurlar soyur. Dilənçilər də bizi görüb, təkəbbürlük satırlar. İtlər də hər yerdə tək bizə hürür, uşaqlar da bizə sataşır. Guya ki, biz bu dünyaya gəlməkdə bir xəta etmişik”.
Hara gedir bu dünya?Başa keçdi gerçəyiƏlimizdən çalanlar.
Bir eşqə sadiqəmSən odlu şimşəksən, bulud dalında,Çaxma başım üstə, qurbanın olum!
Qəzəl 4058O xumar gözlərin hər bir baxanı heyran edər,De, qiyamətmi qopub, bəs nə üçün meydan edər?
Qəzəl 217Vardır şikayətim bu bətər ruzigardən,Etdi yaman xəcil məni o qəmküsardən.
Cami-Cəm, fəsil 73Çoxmu baxacaqsan ona-buna sən?!Barı bir ibrət al bu ölənlərdən.
Qəzəl 370Dün eşitdim gülşənə naz ilə etmişsən güzar,Rəşki-ruyindən yetişmişdir gülə yüzlərcə xar.
Şol şehün ki saçı çü anberdürŞol şehün ki saçı çü anberdürIşkı odına cân semenderdür
AmmalarBu saat bir çox yerlərdən xəbər gəlir və bunların da görürsən biri “Amma”ilə qoyur, biri “Lakin” ilə qurtarır. Biri “fəqət” ilə qurtarır, biri “ancaq” ilə qurtarır və habelə. Bunlar bizim yazımızda olmasaydı, işlərimiz çox əla surətdə keçərdi.Hər gün qəzalarımızdan bir xoş xəbər eşidirsən. Amma axırda görürsən ki, bu xoş xəbərin quyruğunda ya bir “Amma” var, ya “Fəqət” və ya yuxarıda yazdıqlarımızdan biri.
Qəzəl 300چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند
Yandırıcı firqətin yaxdı məni narinəYandırıcı firqətin yaxdı məni narinə,Könlüm ulaşmaq dilər yari-vəfadarinə.
Töhfeyi-Sami, bölmə 484اصلش از خواجه زاده های ساوه است اما در کاشان متولد شده و اشعار او اکثر یاوه است این مطلع از اوست :حاصل از عشق توام غیر پریشانی نیست
Siçanların padşaha şikayətləriNaləkünan düşdü yola muşlər,Seyhəzənan cümlə o mədhuşlər.