Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Eyləyən halimi viranə mənim dilbər olub,Gətirən qəlbimi suzanə o məhmənzər olub.
Payızda boz sulara durub fikir verəsənPayızda boz sulara durub fikir verəsən,Kür öz sahillərilə nə danışır görəsən?!
...Yaş keçir, həkimMən öz ürəyimdə bulaq görmüşəm,İnsan ürəyindən su içir, həkim.
Biz gəldik üz-üzə, qərara gəldikBiz gəldik üz-üzə, qərara gəldikHay-küysüz evləndik bir yaz səhəri.
Afitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənünAfitabi-dilbəri ruyi çün mahındır sənün,Afitabə sayəban türfi-külahundur sənün.
Qəzəl 134گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازمگه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم
Ömrün son limanıQocalmış bir evdə atamla, anamBir uzaq xəyallar, bir də özləri...
Əvvəlinci məclisVaqe olur Səməngan padşahının evində. Padşah oturub, vəzirlər də yanında. Bu əsnada bir qoşun nəfəri daxil olub rast oxuyur.*Bir nəfər**
Sən yol üstəSən yol üstə,Mən də kövrək.
Qəzəl 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم
Rübai 229Günahım olmadan üzr istədim mən,Yüz dəfə əfvimi dilədim səndən.
Qəzəl 450زاهدان را گذاشتیم به جنگما و جام شراب و نغمهٔ چنگ
Qəzəl 39Salmasaydı bəndə gər ol türreyi-pürxəm məni,Saxlaya bilməzdi yüz zəncir ilə aləm məni.
Derdün odına şehâ ışk ile yanam neyisemDerdün odına şehâ ışk ile yanam neyisemBağrumı delibenün sende görürem neyisem
İsgəndəri-kəbirlərQədim əsrlər çox da fəxr eləməsinlər ki, onların İsgəndəri-kəbiri var imiş.İndiki əsrin İsgəndəri-kəbirləri qədimki isgəndərlərə bir təpik də hələ vurublar.
Qəzəl 536در دل از شوق تو شوریست که نتوان گفتنبا خیال تو حضوریست که نتوان گفتن
Qəzəl 141بیا که بیتو مرا این جهان نمیبایدبه جز وصال تو ما را جنان نمیباید
Töhfeyi-Sami, bölmə 67همدانی است و چون بیشتر اوقات از تناول بنگ بیخود است بیخودانه اعمال از او سر میزند چنانکه روزی در غلیان نشأه به مسجدی رفته در حالت نماز بنگ او را ربودند بعد از آنکه بیدارش کردند گفت عجب مردم بیحالی بوده اند من در سجده و حالت بودم . این مطلع از اوست :روی تو بدر و ابروی پرچم هلال عید
Təbrizdə təbdən cigərim qan olduTəbrizdə təbdən cigərim qan oldu,Yandı bədənim atəşi-suzan oldu,
YurdumSeyranım onun, seyrim onundur,Dünyada səfam, xeyrim onundur.
Qitə 67آذر فرو زو می خور شاها بماه آذرآیین ماه آذر بوی می است و آذر
Rübai 74ابر آمد کز جود سرافراز شوددر بارد تا با کفت انباز شود
Könül, vəfalı olan yarə etibar eyləKönül, vəfalı olan yarə etibar eylə,Vəfalı olmayanı cəhd qıl, kənar eylə.
Sən də gərək...Oğlum, yazıq bu dünyamız beş günlükdür, deyənə,Sən də gərək atan kimi el qədrini biləsən.
Rübai 58زلف تو چو آه من درازی داردخلق خوش تو بنده نوازی دارد
Rübai 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست
Deyirdik bir zəmanlar biz kəmali-fəxrü hümmətləDeyirdik bir zəmanlar biz kəmali-fəxrü hümmətlə:"Cəhangiranə bir dövlət çıxardıq bir əşirətdən!"
Qəzəl 25حسن تو را ممالک دلها مسخر استمقبل کسی که وصل تو او را میسر است
Qəzəl 90هندوی چشم و خال و خط و زلف مشکبیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز
Sorma aqil kimsələrdən, sorma heç dünya nədirSorma aqil kimsələrdən, sorma heç dünya nədir,Böylə bir düstur qocalmış ideal olsun gərək!