Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Qəzəl 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Dün bir eşşəkxisal insanəDün bir eşşəkxisal insanəGəlməmiş xoş təraneyi-zənbur;
Qəzəl 90هندوی چشم و خال و خط و زلف مشکبیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز
Sorma aqil kimsələrdən, sorma heç dünya nədirSorma aqil kimsələrdən, sorma heç dünya nədir,Böylə bir düstur qocalmış ideal olsun gərək!
Yazı masamaBiz iki ocaq kimiSinə-sinəyə yandıq.
Şurikə köz qoymuşuqHər nəyə əl vurmuşuqsa, orda bir iz qoymuşuq,Sirr odur ki, əyri əlnən izləri "düz" qoymuşuq.
Olur gəh-gəh nümayan sinədə narinc püstanıOlur gəh-gəh nümayan sinədə narinc püstanı,Təəccüb eylərəm, aya, bu sərvin kimdi dehqanı?
Bunca cəfanı qıldı mənə yar, utanmadıBunca cəfanı qıldı mənə yar, utanmadı,Zülmündən əl götürmədi, bir an dayanmadı.
Ah, neçə ünvana getmir ayağımAh, neçə ünvana getmir ayağım,Neçə qapı zəngi cingildətmirəm.
Dünyanın heç kəsi yoxduGülər üzlüm, çox ağlama!göz yaşı məlhəm olmayıb.
Təki ürəyimdə bayramım olsunTəki ürəyimdə bayramım olsunRuhum havalanar qarda, yağışda.
Ey xəti-səbzin Xızr, vey çeşmeyi-heyvan ləbinEy xəti-səbzin Xızr, vey çeşmeyi-heyvan ləbin,Arizin baği-behiştü ğönçeyi-xəndan ləbin.
Qəzəl 141کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من
Anama şeir yazardımSöz ilə heykəliniyaratmaq olsa qəmin,
“Müəllimlərə 75 manat pul boldur” şəhər idarəsi“Müəllimlər öz işlərini qoyub özgə işlərlə məşğul olurlar”*Boşboğazlar
Şe’r əz zəbane-mə’şuq betəriqe-də’vəte-vosal (Mə’şuqənin dilindən qovuşmağa çağırış tərzində şe’r)Gəl, gəl bəri, ey görən cəfalər,Kim, yar sana qılur vəfalər.
Lirik duyğuNə vüsalım, nə həsrətim,Nə sevgim var, nə nifrətim,
Uçan qızO qıza bax! Bir azdan uçacaq-Lələkləyir qolları,
Qəzəl 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم
Rübai 38Qarşımda həmişə bir Bu - Ləhəb var,Hər müsbət işə bir mənfi tələb var.
Qəzəl 304در آن شمایل موزون چو دل نگاه کندهزار نامه به نقش هوس سیاه کند
Qəzəl 8Tənimdə getməyə yox kuyi-yarə tabü təvan,Xoşam ki, olmamışam zəfi-tənlə sərgərdan.
Bürka'-i zülfi gözüme gör ne hicâb gösderürBürka'-i zülfi gözüme gör ne hicâb gösderürLa'l-i lebin şerâb ider bağrı kebâb gösderir
“Cəmdək”Avam arasında “cəmdək” – heyvan ölüsünə deyirlər. Söhbəti burada qoyub, qeyri məsələnin müzakirəsinə keçmək istəyirəm.Dünən küçədə bir müsəlman qardaş məni dayandırıb üzr istədi və soruşdu:
Qitə 4درویش، که حرف او بصورت پنجستهریک بمثابه ای که بیش از پیشست
Qəzəl 20ای کعبه جمال توام قبله صلاتحسن رخ تو داده به خورشید و مه زکات
Töhfeyi-Sami, bölmə 657لر است خود او میگوید از نسل اتابکان لرستانم مردی است که خود را در اکثر امور داخل میداند اما در هیچ امر دخل ندارد، اول مهماندار نواب صاحبقرانی بود بعد از آن یوز باشی و خلیفه قورچیان کرد شد، اگر شعر نفرمایند بسیار خوبست از شعری که از او نوشته میشود صدق مقال کاتب معلوم میگردد .روی شه را ز دور دیدم من
Təbrizdə təbdən cigərim qan olduTəbrizdə təbdən cigərim qan oldu,Yandı bədənim atəşi-suzan oldu,
YurdumSeyranım onun, seyrim onundur,Dünyada səfam, xeyrim onundur.