Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gözüni hufte göreli esîr-i hâb gözümHumâr anlayalı ahıdur şerâb gözüm
Qorxuram“İrşad” yatan kimi bir neçə gün müsəlmanlar başladılar haray-dad eləməyə ki, “ay aman, qoymuyun “İrşad” əldən getsin!”Mən həmişə bu haray-dadları eşidəndə yanımda oturanlara deyərdim: “qorxuram”.
Qəzəl 559هله! ای ساقی جانها، بده آن باده رنگینمگر این فاتحه ما بچشد لذت آمین
Qəzəl 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Töhfeyi-Sami, bölmə 556به سراجی اوقات میگذرانید آخر در عاشقی رسوا گردید این مطلع از اوست:مه من یار اغیار است با من یار بایستی
Var neçə şair ki, rəsmi-şeri məndən ögrənibVar neçə şair ki, rəsmi-şeri məndən ögrənib,Onların ustadiyəm, aləm bilir, bilittifaq.
Deyən bulunmayıbÜfüqləri, səmalarıBiz eylədik ələk-vələk.
Rübai 52ایزد همه دولت جهانی بتو دادبا دولت و ملک کامرانی بتو داد
Qəsidə 82جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری
Sevmişəm mən səni, ey şux, peşiman deyiləmSevmişəm mən səni, ey şux, peşiman deyiləm,Səndən əl çəksəm ölüncə əyər, insan deyiləm.
Mabədi varRəssamın öz fırçası, öz rəngi var,Şairin öz xətti, öz ahəngi var.
Qəzəl 1909Neçə qəlbi şişətək vurdu daşa, eylədi zar,Bu ki əfsanə imiş, “yar ürəyi nazik olar”.
Rübai 316Ey Allah lütfilə var-dövlət tapan,Hərdəm, bir yazığa rast gələn zaman,
Qəzəl 285دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند
Qəzəl 137O sərvin qamətin göstərdi güzgü, min xəta etdi,Özün könlüm kimi dərdə, bəlayə mübtəla etdi.
Sarrâf eğer görse dişün gibi dür-dâneSarrâf eğer görse dişün gibi dür-dâneTerk eyleye hirfetin oturmaya dükkâna
Xanımlara“Füyuzat”ın 24-cü nömrəsində axırıncı səhifədə “Azad” təxəllüslü şair üzünü xanımlara tutub ərəbcə deyir:Vətən övladının təmini-istiqbalı müşküldür.
Qəzəl 560ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو
Qəzəl 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Töhfeyi-Sami, bölmə 564مردی عاشق پیشه لوند بود . اما عاشقی او بصورت خوب نبود بلکه هر که حاکم و بزرگ بود او عاشقش می شد چنانکه در قندهار عاشق بابر پادشاه شده بود و پادشاه مذکور در سن پنجاه سالگی بود و گویند با وجود پیری بسیار بد قیافت بوده و مولانای مذکور را بدین واسطه ایذای بلیغ کرده بود و با وجود آن متنبه نشده بود، چنانکه به هرات آمد عاشق درمش خان شد و بعد از آن هرکس که حاکم بود او عاشق او بود، در جواب غزل فغانی بمطلع :از کوی تو چون باد برآشفتم و رفتم
Qardə gər acından olsa həlakQardə gər acından olsa həlak,Yeməz it artığın zəmanədə şir.
Ayın haləsiBahar gecəsində Ayın haləsiŞəfəq şəlaləsi, nur şəlaləsi.
Rübai 53ایزد همه ساله هست با مردم رادبر مرد دری نبست تا ده نگشاد
Qəzəl 8بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهستبهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست
Dəyişmişəm, gözəlim, indi sən deyən deyiləm!Dəyişmişəm, gözəlim, indi sən deyən deyiləm!Get, hər kiminlə gəzirsən gəz, inciyən deyiləm.
Ey şanlı Ərkim!Əziz qardaşım Abbas Zamanova*Salam, ey qəhrəman, ey şanlı Ərkim!
Qəzəl 2005O dupduru həyat suyu, bu al şərab, səfası bir,O ayrı-ayrı pərdənin axır çıxır nəvası bir.
Rübai 328Bir ayda taparaq bir-iki imkan,İstəsəm görüşəm yarımla bir an.
Qəzəl 288فرش زمردین به زمین در کشیدهاندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیدهاند
Qəzəl 144Bu möhnətxanədə aqil olanlar xaniman tutmaz,Ədəm mülkündən özgə mülkdə qalmaz, məkan tutmaz.