Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دوام نیست چو ایام گل جوانی راشتاب خنده برق است شادمانی را
Gönülde ben benün ile şeh-dâne sahlaramGönülde ben benün ile şeh-dâne sahlaramCânumda ben dişün ile dür-dâne sahlaram
Pərakəndə şeir 651از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Şol hokka-i yâkût ki vahdetden urur demŞol hokka-i yâkût ki vahdetden urur demBir câm durur ki dahi görmedi anı cem
Qəzəl 656چراغ راه ندارد به بزم روشن ماز ماهتاب گل افتد به چشم روزن ما
Nizâmı nazmûmun vardur şehâ dürr-i semînündenNizâmı nazmûmun vardur şehâ dürr-i semînündenBaşum göge yeter ana irerse toz zemînünden
Qəzəl 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ماخمار صبح ندارد می شبانه ما
Gözlerüm gibi şehâ düşmemiş ola göze gözGözlerüm gibi şehâ düşmemiş ola göze gözGönülüm gibi göze düşmemiş ola göze göz
Qəzəl 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا
Düşeli göilerüm şol kara çeşmeDüşeli göilerüm şol kara çeşmeAhıdur gözlerüm sad bâre çeşme
Qəzəl 668چنان که از نمک افزون شود جراحتهایکی هزار ز پرسش شود مصیبتها
Nevrûzdur cihân yine nevrûza başlagılNevrûzdur cihân yine nevrûza başlagılDi vü perîri terk kıl imrûza başlagıl
Pərakəndə şeir 671خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Ben humâram nola gertolu müdâm içer isemBen humâram nola gertolu müdâm içer isemBu gice tanla degül anı müdâm içer isem
Pərakəndə şeir 672تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من
Harâm olsun bana vaslun eğer hecrün helâl iseHarâm olsun bana vaslun eğer hecrün helâl iseBoyum niçe kemân olmaz eğer kaşun hilâl ise
Pərakəndə şeir 674ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن
Mevc urdı gönülüm ki yine taşa efendiMevc urdı gönülüm ki yine taşa efendiSığmara yazılara tağa taşa efendi
Qəzəl 672غم حساب ندارم ز میْپرستیهاکه نیست قابل تعبیر، خواب مستیها
Nigârâ niçe gözlerün gönül iline ahalarNigârâ niçe gözlerün gönül iline ahalarKemîne işveler ile nemüz var ise yahalar
Pərakəndə şeir 676برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او
Âşıkda ne iş ki kola şâhâne gerekdürÂşıkda ne iş ki kola şâhâne gerekdürÂşık bile ki kendüde şâhâ ne gerekdür
Qəzəl 678چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جداخون می خورد ز جلوه هر نازنین جدا
Sad âh u bin nefîr durur sad hezâr dâdSad âh u bin nefîr durur sad hezâr dâdKi bulmadı bu âlem içinde kişi murâd
Qəzəl 685از دل بپرس نیک و بد هر سرشت راآیینه است سنگ محک، خوب و زشت را
Cânum isen noldı çün cân-ı cihânsın begümCânum isen noldı çün cân-ı cihânsın begümBu dil-i vîrânede genc-i nihânsın begüm
Qəzəl 692ترجیح می دهد به پدر اوستاد راهر کس شناخته است بیاض و سواد را
Göziyile gönülümün sakâmetin mi diyemGöziyile gönülümün sakâmetin mi diyemYâ kâmetiyile cânun kıyâmetin mi diyem
Qəzəl 722سودا به کوه و دشت صلا میدهد مراهر لالهای پیالهٔ جدا میدهد مرا
Kimdür ol ki ayağunda ser komazKimdür ol ki ayağunda ser komazGözden incü vü yüzinden zer komaz