Göy göl mənzərələri

1. Gecə**Bu gecənin möhtəşəm, sirli bir aləmi var,

Qasım Qasımzadə4 dəq
Saat

Ömrümüzün zəmisiniXırpaxırpla

Qabil1 dəq
At

Sən mənim köhlənim, oynaq atımsan,Mənim yaman gündə ehtiyatımsan.

Mikayıl Müşfiq1 dəq
Əziz Şərifə

1Əziz qardaşım Əziz!

Əbdürrəhim bəy Haqverdiyev192717 dəq
Ay oğlan

Şirin yuxusuna qurban olduğum,Gözlərin aç, mehribanım, ay oğlan!

Aşıq Qurbani1 dəq
Birinci pərdə

Birinci şəkilXosrov Atayevin evi. Reyhan pianino çalır. Mehrican otağa daxil olur və dayanıb musiqini dinləyir. Reyhan, nəhayət, son akkordu vuraraq, dərindən nəfəs alır. Üzündə xoşbəxt bir ifadə var.*

İlyas Əfəndiyev195433 dəq
Bir səhnə

Parapet bağında Hadi əl açıb,Şerini satanda yoldan ötənə.

Tofiq Bayram1 dəq
Qazağa

Səyyah idim, dolanırdım dünyanı,Mürği-ruhum etdi cövlan Qazağa.

Novrəs İman1 dəq
İnsan tək deyil

Yuxunu evdən qovubşeirim keçib yerinə,

Əli Kərim1 dəq
Qələmim süngüyə dön!

Qələmim süngüyə çevril, süngüyə,Sancıl Qarabağda düşmən başına!

Həkimə Billuri2 dəq
Çölün düzündən bülbül ötür

Saata baxdım. Əqrəb beşi göstərirdi, ancaq hələ də gün doğmamışdı. Üfüqdəki qızartılar nəhəng bir yanğını xatırladırdı. Bizim gəldiyimiz torpaq yoldan burula-burula qalxan toz dumanı, düşərgəmizə sürətlə yaxınlaşırdı. Əlbəttə, maşın gəlirdi. Bərk acmışdım. “Yəqin çörək gətirirlər” deyə sevindim.Qadının xorultusundan başqa heç bir səs eşidilmirdi. Toz dumanı isə üfüq boyu uzanaraq, göy üzünü bozumtul bir pərdəyə bürüyürdü.

Mehdi Hüseyn31 dəq
Xatirat

I**Bəzən dalıb xəyalata, düşündükcə səni mən

Zeynal Cabbarzadə4 dəq
Danışarsan

Təbrizim, ömrüm, adım,Sən məni yaşadırsan…

Cabir Novruz19941 dəq
Mahnılar

Dağlar daşdı, qayadı,Gün üfüqü boyadı.

Həbib Sahir5 dəq
İyirmi beşinci fəsil

Göhər Səriyyə xalanın əyninə göy qədəkdən bir xalat geyindirib, ikimərtəbəli evinin birinci mərtəbəsində mətbəxin yanındakı böyük eyvanda oturtdu və yunu, parçanı qabağına töküb, “burada işləyəcəksən” dedi. Səriyyə səhərlər ora gedir, axşamlar fabrikin həyətində işıqsız, torpaq döşəməli daxmada yatırdı. Göhərin uşaqdan xoşu gəlmədiyini hiss edərək, Niyazı yanınca aparmayıb, bütün günü fabrikin həyətində özbaşına buraxmağa məcbur olurdu. Göhərin ikinci gün ona verdiyi bir tüməni bərk-bərk yaxasında gizlədərək gündə iki qranlıq çörək alırdı. Çörəyi iki yerə bölüb, birini Niyaza verir, o birini də cındır parçasına büküb küncə qoyurdu.– Bala, bunu indi ye, bunu da günorta yeyərsən, – deyib üzündən öpərək işə gedirdi. Şama da qayıdanda özü ilə Göhərin verdiyi süfrə dibini gətirirdi. Uşaq çörəyi qoltuğuna sıxıb, parça-parça ağzına doldurur və acgözlüklə yeyir, daha aclıqdan şikayət etmirdi. Amma onun rəngi üstünə gəlmir və üz-gözü saralıb solurdu. Səriyyə xala onu birtəhər əvvəlki halına qaytarmaq üçün öz tikəsini də kəsib ona yedirdirdi. Axşam qayıtdıqda bütün günü həyətdə başsız qalmış uşağını üst-başı palçıqlı və çirkli tapırdı. Qadınlar onun zığ içində oynadığını, barama qazanlarını əlləşdirdiyini, bəzən də həyətin ortasında yerə sərilib ağladığını deyirdilər. Lakin Səriyyənin onu yenə də tək buraxmaqdan başqa çarəsi yox idi. Çünki birinci gün özü ilə apardıqda uşaq aynabəndin şüşəsini qurdalamağa başlamışdı. Göhər, “Xala, gözlə sındırar ha” demiş və əlavə etmişdi:

Mirzə İbrahimov27 dəq
Qənim üstə

Hay-hay deyib qənim üstə varanda,Kəllə gərək bu meydanda qalansın,

Xalq ədəbiyyatı1 dəq
Məlamət əlaməti

Çox gözəl hekayət yadıma düşdü,Ya da bir şikayət yadıma düşdü.

Abbasqulu ağa Bakıxanov1 dəq
Evimdə

Evimdə nə gülüş var,Nə şadlıq var,

Mirvarid Dilbazi1 dəq
Eşitdim ki, yazıb Fitrət

Eşitdim ki, yazıb Fitrət təzə bir şeri-nab indi¹,Cavan şairlərə söylər ki, versinlər cavab indi.

Balaş Azəroğlu1 dəq
Əbədiyyət nəğməm

Arzular çeşid-çeşid,Arzular rəng-rəng olur.

Mədinə Gülgün19702 dəq
Hindli qızı

Yenə sordum o gözəl qızcığazı,Yenə hicran onu sarmış dedilər.

Almas İldırım1 dəq
Qəza bax

Nagah yerdən sərsər əsdi sərimə,Necə tutdu məni qəhri-qəza, bax!

Usta Abdulla1 dəq
Mənim sevdiyim

Zulflərin sunbuldur, yanağın lalə,Baxışı tə’n edir vəhşi qəzalə,

Molla Pənah Vaqif1 dəq
İkinci hissə, 8

Molla Sadığın on iki kərənli uzun evi başdan-başa gəbə ilə döşənmişdi. Divar boyu döşəkcələr salınmışdı.Hər tərəf tərtəmiz süpürülmüş, tavandan asılan çırağın məftili elə bil qəsdən lap aşağıya endirilmişdi. Divara vurulan ala-bəzək kilimlərin tozu alınmış, künc-bucağın qurumu da təmizlənmişdi. Ev adamın üzünə gülürdü.

İsmayıl Şıxlı195716 dəq
Qəhrəman ağac

Ağaclar oyanmamış,Əriməmiş dağda qar;

Zeynal Xəlil19691 dəq
Balaca mütəfərriqələr 39

Dost-aşnalar bəndəni görən kimi başlayırlar məzəmməti: ağa Dərviş, nə qəsidəni eşitmirik, atam, nə adını ruznamələrdə görmürük. Nə olubdur məgər? Yoxsa qeyrət çəkirsən, əfəndim?Ağacan! Dərvişin tək özünə qalanda bu fəna dünyada nə qəm, nə qüssə, üsrət... Ancaq bu axır zamanda qolda qüvvət görməyib, qılçada taqət, əbanı çəkib başıma, zor vururam xəyalata... Məsələn, əvvəl başlayıram Tehrandan, yetişirəm bargaha... Nərə çəkib ərz edirəm: Ey qibleyi-aləm şahənşah! Müqəddəs şəriətə görə padşah olan kəs gərək rəhmli, insaflı, vicdanlı, adil olsun... Hərgah bu sifətlər olmasa, onda... o cənaba ərz edirlər: Xoş gəldin, kəramətli ağa... Allah yaxşı yol versin... Xudahafiz...

Nəcəf bəy Vəzirov19091 dəq
Zülümdü mənə

Bircə insaf eylə, a zalım Becan,Ayırma Abbasdan, zülümdü mənə.

Aşıq Abbas Tufarqanlı1 dəq
Xuliqan olma, quzum, fikrini bir islah et

Xuliqan olma, quzum, fikrini bir isJah et,İstəmə bir bu qədor qəlbden İran şahm.

Əliqulu Qəmküsar1 dəq
Sənəm al

Lal olur bülbüllər sovulanda gül,Lalə libas geyinmisən, Sənəm, al!

Xəstə Qasım1 dəq
XVIII

Anbardar Məmmədxan ağzına qədər müxtəlif mallarla dolu anbarın içində, dəmir gözlüklü balaca pəncərə qabağında oturub sənədlərini də stolun üstünə sərmişdi. O, son zamanlar, rayonda başlanan ciddi təftişlər nəticəsində öz yazı-pozularını təkrarən diqqətlə nəzərdən keçirir, sahmana salırdı. İndiyə kimi fürsət tapıb Murtuz Murtuzovla görüşə bilməməyi onu çox bərk darıxdırırdı. Bu arada neçə dəfə o, Yavər Murtuzovanın yanına getmiş, müstəntiqi soruşmuş, onun idarədə bərk məşğul olduğunu bilərək əvvəlcə büzüşmüş, sonra qəddini düzəldərək şax addımlarla geriyə qayıtmışdı. Məmmədxanın bu dərəcədə narahatlığını eşidən Murtuzov aradabir fürsət tapıb işarası özünü anbara saldı. Ağzınacan şəkər tayları, yağ boçkaları, arşın malı bağlamalar və s. şeylərlə dolu olan anbar Murtuzovun ağzını sulandırdı. O, bir müstəntiq görkəmi alıb anbarın mallarını yoxladı; toza bulanmış halda qayıdıb balaca stolun yanına gəldi.– Bilirsənmi, aşna, işin çox yaman yaşdır, – deyə o, rəsmiyyət ahəngi ilə dilləndi. – Az da yox, çox-çox yaşdır!.. Hələ bilmirəm bu stola sərdiyin cızma-qara kağızlarda nə var?.. Ancaq diqqətlə baxanda, anbar siçanla doludur. – Murtuzovun qırışıq üzü açıldı, o səsini qaldırdı. – Hər şeyin bir qaydası var, aşna! Özünü də gündə dörd kərə başıalovlu bizə atırsan! Sən bəyəm qanıb bilmirsənmi ki, bu yer üzündə mənim dolaşıq işi görməyə gözüm də yoxdur?!.

Süleyman Rəhimov194410 dəq