Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sevmək sənəmləri, sınadım, bir bəla imiş,Aşiq olan həmişə qəmə mübtəla imiş.
Cami-Cəm, fəsil 96Riyayla Allaha tutma üzünü,Hiyləylə araya soxma özünü,
Dördüncü məclisDəlixana. Dəli M o l l a A b b a s ayaq üstə durub, əlini göyə qalxızıb, moizə edir. Oturublar dəlilər: P ı r p ı z S o n a, F a r m a s y o n R ü s t ə m, S ə r s ə m H e y d ə r, H ə m z a d Q u r b a n, C i n n i M u s t a f a. Dəlilər dəli Molla Abbasın moizəsinə qulaq asırlar.M o l l a A b b a s. (səsnən, avaznan oxuya-oxuya deyir). Əlhəmdilillah rəbbül-aləmin vəssəlatü vəssəlam əla seyidəl-mürsəlin və ilahit-tahirin, əmma bəd....
Cânâneye cân virmege uşşâka salâdurCânâneye cân virmege uşşâka salâdurCân virmez ü cânâne diler bu ne belâdur
Leyli və Məcnun, fəsil 27O göylər pərisi günəş yananda,Səhər pərdəsindən baş qaldıranda
Sərdar Rəşidin iç üzüMahru özünə verilən tapşırığı unutmamışdı. O gecə saat on birdə otağında oturub, sərdar Rəşidin onu öz yanına çağırmasını gözləyirdi, çünki sərdar Rəşid Mahru olmadan yeməz, içməzdi, hər gecə onun şərab piyaləsini Mahru doldurmasaydı, dilinə şərab vurmazdı.Bu gecə nədənsə sərdar Rəşid Mahrunu çox təxirlə öz yanına çağırdı. Mahru sərdar Rəşidin otağına girdiyi zaman o, əlindəki qələmlə qabağındakı bloknota bəzi şeylər qeyd edirdi: O, Mahrunu gördüyü zaman qələmi yerə qoyub:
Ənisül-arifin, 23حاکم مطلق،خدای ذوالجلالقادر بی چون، قدیم بر کمال
Qəzəl 1یارب چه شد آن دلبر عیاره ما راکآزرد به هجران دل صد پاره ما را
Töhfeyi-Sami, bölmə 186والد امیر خواجگی قزوینی است، جوانی بغایت مقبول و شیرین کلام بود و با اشراف سر و کار داشت و بمهم بعضی شاهزادگان قیام مینمود و در شروان کشته شد این مطلع از اوست :دارم از عشق رخت دیده ی خونابه فشان
Toxucunun hekayəsiVar idi İsfəhanda bir nəssac,Toxudu şahə bir gözəl dibac.
Ola bilməzYaxşılar pislər ilə yar ola bilməz, məncə,Pis adam yaxşı sənətkar ola bilməz, məncə.
Qitə 3Mənə o vəfasız dedi bivəfa,Onun vardır hər bir sözündə cəfa.
Qəzəl 21ز عشقت دل مسلم برنگرددز کویت باد بی غم برنگردد
Köçürə biləydilərDeyirəm nə olaydı cənublu qardaşıma,Mənim həyat suyumdan içirə biləydilər.
Dəllalların hiyləsiDəllallar ilə hiylədə şeytan da bacarmaz!Şeytan nəçidir, cin nədi, xortdan da bacarmaz!
Məktub yetişmədiIQışın dondurucu bir günü idi. Soyuq qılınc kimi kəsirdi. Göylər matəmlilər kimi, qara çarşaba bürünmüş, dağlar, çöllər ağ kəfənlə örtülmüşdü. Küçələrdə koma-koma duran qarlar üzərində qarğalar qorxaq baxışlarla gəzinirdi. Qalın palto, isti paltar geyinmiş adamlar bəzəkli və isti mənzillərindən çıxıb piyada, ya arabalar içində rahat-rahat küçələrdən keçirdilər. Bu dondurucu qış, bu sərt soyuq onlar üçün əyləncədən başqa bir şey deyildi.
Rübai 131Hər səmtə, gülüm, vurma bu dar meydanda,Üzdən saçını götür, qalarsan qanda.
Qəzəl 31هر که آید به در میکده دیوانه کنندآشنا هر که شود از همه بیگانه کنند
Qoyma gələ, saqiya, zahidi meyxanəyəQoyma gələ, saqiya, zahidi meyxanəyə,Dönməyə meyxanəmiz məscidi-viranəyə
Qəzəl 167ترک مه پیکر من تا که برفت از بر مندور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من
Qəzəl 31نوش لب یار نیم خند استدوشان دلان بهار قند است
Hesab dostları1Narzan vannalarının qabağında, böyük bir qarağac kölgəsində, uzun skamyalarda adamlar cərgə ilə oturub dincəlir, növbə gözləyirdilər.
NatəvanÜzündə son bahar, ağzında yaşmaq,Sənin gözəlliyin solğun görünür.
Meymuna əl çalmaq öyrədən uşaqMeymuna əl çalmaq öyrətmə, balaO bir gün özünü oyada bilər.
Şuşa mollaları haqqındaHeyf, səd heyf, bu iş bulmadı əncam yenə,Üləma özlərini eylədi bədnam yenə.
Oruc tutmuşamBir gözələ baxmaram, gözdən oruc tutmuşam,Şimşək olub çaxmaram, sözdən oruc tutmuşam.
NənələrQocalıb əldən düşüb – əl çəlik, ayaq çəlik.Qucağına bir totuq nəvə alıb üstəlik.
Azərbaycanhimn*Hər millətin, hər torpağın öz adı var, öz ünvanı,
Mən AdəməmMən Adəməm.Məhəbbət acısı,
Kənzül-həqayiq, fəsil 33ندانی چیست تحقیق ترازوکه میسنجد عمل بی دست و بازو