Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sənə qurban Azərbaycan,özün özünə qənimsən.
Gecənin nəğməsiMənim də öz səsim var,sözüm var.
Gülşəni-raz, fəsil 47قدیم و مُحْدَث از هم چون جدا شدکه این عالم شد، آن دیگر خدا شد
Ta fələksən mahdan ayru məni-gümrahınıTa fələksən mahdan ayru məni-gümrahını,Odə yaxandır yaxəm bu niligün xərgahını.
Ordan-burdan 15F ü z u l i: – Ah kim bir dəm fələk rəyimcə dövran etmədi!Ş a h: – Hər kəs ki göndərdim Təbrizi viran etmədi.
Yazdımİçdim mərd əlindən eşqin badəsin,Bais oldu canda marağa, yazdım.
Şah dağıAləmdə dastan olub səddin, sorağın, Şah dağı!Açılıb nərgiz, bənövşən, əcəbdi çağın, Şah dağı!
Rübai 30از مستی باده گر خروشان بدمیکی ساقی بزم درد نوشان بدمی
Dilin tarixi dirçəlişiBəşəriyyət öz ibtidai doğuluşundan bu günədək gərək fiziki, gərəksə fikir və mənəviyyat cəhətcə bir çocuğun görünüz bir zərrə halında ana boynuna düşdüyü gündən son günədək sürdüyü təkamül dövrünü keçirdiyi kimi, dil də eyni təkamül yolunu getmişdir. Çocuq doğulurkən bir söz, bir kəlmə deyil, bir hərf belə söyləməyib öz acısını və başqa istəklərini (instinkt) üzrə, şəkilsiz, formasız bağırtılar ilə keçirdiyi kimi, bəşəriyyət də tarixinin ibtidai beşiklərində ikən sözsüz dolaşıb yanılır, bu formasız bağırtılar ilə keçinmiş və istəyini anlatmaq için lal kimi öz hərəkətlərindən istifadə etmişdir. Sonradan əsrlər sürən uzun bir vaxt içərisində hər başqa istəklə ifadəsi üçün səslər başqalaşmış, eyni istəyi ifadə üçün eyni səslər təkrar edilmiş, böyləliklə bu bağırtılar məşrut bir hala gəlmiş və getdikcə iki-üç səs bir araya toplaşdırılmış, nəhayət, insanın ibtidai kobud dili meydana çıxmışdır. İştə ilk ata-baba dilimiz bu kobud, yonulmamış, xam dildən ibarətdir.
Düzə gəlGünah etdin, oldum illər xəstəsi,Yaxşı-yaman bəd gətirər, düzə gəl.
Yoluma düzülüb, qarşıma gələnYoluma düzülüb, qarşıma gələnYüz-yüz qayğıdan qabaq,
Əli xanaAzərbaycanda xarici işlər müdiri, cəlal sahibi Əli xan cənablarına**Əzəmətli ağam, Allah səadətinizi daimi etsin!
Məhəmmədəli Mirzənin nəzəri-diqqətinə ədalətli bir vəsiyyətEşitdim ölən vəqt Nuşirəvan –Öz övladına böylə qıldı bəyan:
Şeir 168از غبار فکر باطل، پاک باید داشت دلتا بداند دیو، کاین آئینه جای گرد نیست
SənəHər yerdə,hər zaman,
Dela əğyarə meyl ilə bəni məhrumi-can etdinDela əğyarə meyl ilə bəni məhrumi-can etdin!Nasıl məhrumi-can bəlkə ziyadə hifz-can etdin?
Qitə 66گویند که انگلیس با روسعهدی کردست تازه امسال
Ala gözlü bir taksi var1**Bir əl qalxdı, taksi durdu,
Qəzəl 42آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد
Azərbaycan - TürkiyəCavanşir Quliyev bəstələmişdir*Bir millətik, iki dövlət
Səssiz mahnıGöz yaşları səssiz-küysüz nurlu mahnıdır.Gizli fikri bəyan edir, qəlbi tanıdır.
İşim eşqində fəryad eyləməkdirİşim eşqində fəryad eyləməkdir,Visalın vədəsin yad eyləməkdir.
Şuşanın şəhər bağındaXan Şuşinskinin xatirəsinə*Burda qəlyanını tüstülədərdi,
Qutqaşenə gedəndə... Qahirəyə gedəndə...Qutqaşenə gedəndəBoynuma qol saldı o.
Vı pərdəGeceyarısı, Məhsətinin qapısı camaatla dolub, onunla görüşə gəliblər. Şah adamları əllərində qamçılar camaata hücum edib qışqırırlar:*– Dağılın! Dağılın, camaat! Yoxsa...
Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Qurumuş bulağam, bulanmış suyam...
Pərakəndə şeir 661محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی
Rübai 17O pəriüzlüyə olub vəfadar,Başqa gözəllərdən qaçmışam kənar.
Qəsidə 15Xəlqə xaliq qeybdən ne’mət verib qıldıqda şad,Həqqə şükr etmək gərək ta kim ola ne’mət ziyad.
Qəzəl 759کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختیآن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی