Ghazal 4395

شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4396

با کعبه پرستار ترا کار نباشدآیینه ما روی به دیوار نباشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4402

فیض دم صبح از لب خندان تو یابندشهدی است شکرخند که در شان تو یابند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4404

جمعی که دراندیشه آن چشم خمارنددر پرده دل شب همه شب باده گسارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4405

خوش وقت گروهی که در اندیشه یارندچون کعبه روان روی به دیوار ندارند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4408

هر نقطه کز این دایره بیکار شمارندصاحب نظران خال لب یار شمارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 441

تکلف نیست در گفتار رند لاابالی راچنانت دوست می‌دارم که عاشق شعرِ حالی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4412

در کوی خرابات گروهی که خموشنداز صافدلی چون خم سربسته به جوشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4414

تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4415

غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4417

چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4419

در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 442

به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی رامکن صرف زمین شور، آب زندگانی را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 4420

در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4421

تامنزل من بادیه بیخبری بودهر موج سرابم به نظر بال پری بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4423

با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4425

سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4426

آن خرمن گل چون ز در باغ درآیدسرو از لب جو چند قدم پیشتر آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4427

خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4429

حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 443

مده از دست در پیری شراب ارغوانی راشراب کهنه از دل می برد یاد جوانی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4431

حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4432

کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 444

به آهی می توان از خود برآوردن جهانی راکه یک رهبر به منزل می رساند کاروانی را

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.