Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شراب لعل از لبهای دلبر میتوان خوردنمی بی دردسر زین جام و ساغر میتوان خوردن
Ghazal 6238گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم منز خشک و تر چو موج از خوش عنانی در عذابم من
Ghazal 6239ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان مننمک بر چشم سوزن می زند زخم نهان من
Ghazal 6244به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای منقفس پر گل شود از بلبل رنگین نوای من
Ghazal 6245دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیروننمی آید مسلم دانه ای زین آسیا بیرون
Ghazal 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟
Ghazal 6288غم دنیا نبود در دل دیوانه مندیو را راه نباشد به پریخانه من
Ghazal 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من
Ghazal 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟
Ghazal 6293جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون
Ghazal 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون
Ghazal 6305هلال سیل فنایند خانه پردازانبه آب و گل نکنند التفات خودسازان
Ghazal 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن
Ghazal 6323زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن
Ghazal 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟
Ghazal 6344هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن
Ghazal 6363مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان
Ghazal 6374از آب زندگی به شراب التفات کناز طول عمر صلح به عرض حیات کن
Ghazal 6375چون آفتاب و ماه نظر را بلند کنراهی که مشکل است ز همت سمند کن
Ghazal 6377مژگان خود به اشک جگرگون طراز کنوان گاه چشم بر رخ فردوس باز کن
Ghazal 6390یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید منبا هیچ قفل راست نیامد کلید من
Ghazal 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من
Ghazal 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون
Ghazal 6415با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان
Ghazal 6418حیرت زدگان را نشود خواب پریشاندر ساغر گوهر نشود آب پریشان
Ghazal 6424اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کنچون ماه تمام از دل خود زادسفر کن
Ghazal 6432از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من
Ghazal 6454دلنشین افتاده است از بس که خط و خال اوریشه در آیینه چون جوهر کند تمثال او
Ghazal 6456خضر اگر در خواب بیند خنجر مژگان اومی شود زخم نمایان عمر جاویدان او
Ghazal 6458قسمت آیینه محرومی است از دیدار توعکس ممکن نیست دل بردارد از رخسار تو