Ghazal 3977

گرسنه چشم کجا سیر از نوال شودکه بر حریص لب نان لب سؤال شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3981

به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شودکه خاروخس چوبه آتش رسد زبانه شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3982

اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشودحجاب خنده این کبک کوه غم نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3983

ز وصل شوق دل داغدار کم نشودگرسنه چشمی دام از شکار کم نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3984

خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3986

به درد هر که برآید دوا نمی خواهداگر ز پای درآید عصا نمی خواهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3988

ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهدز عارض تو نظر آب آفتاب دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3990

ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهدکه چشم شوخ تو فرصت به آسمان ندهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3993

عرق چو بر رخت از گرمی شراب آیدشفق به ساغر زرین آفتاب آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3996

ز هر نوا دل عشاق کی به جوش آیدز عندلیب مگر ناله‌ای به گوش آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4000

ز خود برآ که نسیم بهار می‌آیدسبکروی ز سر کوه یار می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4002

به پرسش من در خون نشسته می‌آیدچراغ طور به بالین خسته می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4004

ز دل خیال میانش به در نمی‌آیدز لفظ معنی پیچیده بر نمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4010

ز گل محافظت رنگ و بو نمی‌آیدبه غیر لطف ز روی نکو نمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4021

لطافت رخ ازین بیشتر نمی‌باشدکه بی‌نقاب ترا آشکار نتوان دید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4023

خطش دمید وبه عشاق مهربان گردیدازین بهار چه گلهای خوش عیان گردید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4025

به زلف او دلم از برق گوشواره رسیدبه داد من شب تاریک این ستاره رسید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4029

توان به صبر سر سرکشان به دام کشیدکه نرم نرم خط از حسن انتقام کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4034

سیه‌دلی که ز دوران حضور می‌جویدمیان دوزخ سوزنده حور می‌جوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4037

اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهیدز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4041

روی تو صبر از دل بی‌تاب می‌بردآیینه اختیار ز سیماب می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4042

عاشق ز رفتن دل بی‌تاب می‌بردفیضی که خاک از آمدن آب می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4043

پیغام بیکسان که به دلدار می بردطفل یتیم را که به گلزار می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4044

از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4050

سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4065

دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4066

هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4069

روی تو اشک را ز چکیدن برآوردبوی تو وحش را ز رمیدن برآورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4070

تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خوردآن را که باغ نیست ز صد باغ برخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4075

لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد

Saib TabriziGhazal1 min