Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Ay ağalar, ixtiyarsız dünyadır,Neçələrin ötgün sözü qalıbdır.
Daş, ay gəlinGörməyəydim bu dağlarda,Haray, səni, kaş, ay gəlin!
HoyduDolun at belinə, qoç dəlilərim,Xotkarı taxtından endirən, hoydu!
Eyləmə qəmEyləmə qəm, ey başı boş bambılı,Dümbəyi çal düşgilə meydane sən
Bir günKönül, ara dostlarını,O da səni gəzər bir gün.
ÇətindiTəbib yox, cərrah yox, bulunmaz əlac,Sağalmaz, qurtarmaz, yara çətindi.
Qaldıİnsan oğlu, qeybət etdin yoldaşdan,Kəsdin haqq-salamı, harası qaldı?
MənNəzərdən salmayın, camaat, məni,Həqiqət mülkündə bir baharam mən.
ArtıxdıBaşı aşağa gedən dilbər,Boyun cincardan artıxdı,
Bu gecəGenə yer üstə nizul afitab edib bu gecə,Könül sərayini rövşən şərab edib bu gecə.
Canə etdim dərdi-dil zəbtindən, ey dildar, eşit!Canə etdim dərdi-dil zəbtindən, ey dildar, eşit!Əndəlibin sərgüzəştin, ey güli-bixar, eşit!
DilbərAy qız, belə gəzib yıxma evimi,Telindən tel ayır sat mənə, dilbər.
Söz səndənNazlı dilbər, gəl ixtilat eyləyək,Sazı məndən, simi məndən, söz səndən.
Nə vaxta kimiDərdin karvanıyam, qəmin suvarı,Üzüm gülməyəcək nə vaxta kimi?!
Sənə nəLotuyam, bambılıyam, talibi-bəngəm, sənə nə?Çox gülüb, çox danışan, çox da cəfəngəm, sənə nə?
İxtiyarlıqBu dünyanın səfasını sürmədənNə tutdun yaxamı ay ixtiyarlıq.
GedərAyaq kəsmə dost kuyindən, nazlı yar əldən gedər,Naşı bağban bağ bəsləyib heyva, nar əldən gedər.
Ota nanayıGedir dağa, dağa, bala el köçü,Hala, hala, hala, bala, hala, gəl.
Nigara, zövqi-hüsnündən ki, hərdəm ittifaq artarNigara, zövqi-hüsnündən ki, hərdəm ittifaq artar,Fəraqindən gəlir min qəm, qəmindən min fəraq artar.
Müavin mana ol Sübhan olursaƏla, ey dilbərim, yarım, xərabat,Dilü can içrə dildarım, xərabat.
TellərinGözəl səndə nə qaydadır,Salıbsan yana tellərin.
TutmuşKənar-ləbində daneyi-xaləm,Cayi-zövqü səfa tutmuş.
OlaKönül sevdi gözəllərin xasını,Qasidin əlində naməlum ola.
Bir nigarın hicrivü nabədin cəhanın möhnətiBir nigarın hicrivü nabədin cəhanın möhnəti,Kaş aləmdin kəsileydi könülnün ülfəti.
Zaman ol zaman idiXoş ol zaman ki, rus mənə həmzəban idi,İngilis elçisi ilə, Mirzə xan ilə
SevgilimGecə-gündüz həsrətini çəkməkdənGünümü eylədim qara, sevgilim,
Qəzəl: Pasiban olmuş qəmər qapında, dərban aftabPasiban olmuş qəmər qapında, dərban aftab,Hər biri bir vəchilə sən şaha qılmış intisab
RübailərEy badi-səba, güzar qıl Təbrizə,Aləmdə qalıb ümidimiz bir sizə,
DüşmüşəmArif olan, diqqət elə, fəhm elə,Bir gözəl əlindən belə düşmüşəm.
OlaydıBarilahi, bu dəhri-fənadaNə olurdu bir həvadarım olaydı.