Ghazal 2006

برهان واصلان فنا آرمیدگی استبر مرگ رفتگان جزع از نارسیدگی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2012

هر کس فشاند بر من پر شور پشت دستاز جهل زد به خانه زنبور پشت دست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2027

ای صبح، آه سرد تو در انتظار کیست؟زخم دو تیغه باز تو از ذوالفقار کیست؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2046

بی عشق، آه در جگر روزگار نیستبی درد، تاب در کمر روزگار نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2060

در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2069

تا آدمی خمش نشود برگزیده نیستصهبا ز جوش تا ننشیند رسیده نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2077

گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشتآیینه در کف از عرق انفعال داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2091

صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2106

از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2110

در چشم غلط بین نبود وضع جهان راستچون جوی بود کج، نرود آب روان راست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2111

جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2120

در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2122

روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2123

سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2124

واعظ نه ترا پایه گفتار بلندستآواز تو از گنبد دستار بلندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2133

جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2137

پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم استاز خنده بی وقت دل پسته دو نیم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2142

لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2146

سبزی که سیاه است ازو روز من این استسروی که منم فاخته اش این نمکین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2148

سبزی که مرا ساخته بیتاب همین استخضری که به آدم ندهد آب همین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2156

روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2163

زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده استزان سیب ذقن قسمت ما دست گزیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2175

بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هستخاموش نگردد ز فغان تا نفسش هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2177

در نقطه خاک است نهان، گر خبری هستدر پرده این گرد یتیمی گهری هست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2183

گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیستگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2184

در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیستبی رویی از آیینه بی پشت، عجب نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2203

چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2211

می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2216

مژه ام جلوه گاه پروین استگل خورشید طلعتان این است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2233

مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست

Saib TabriziGhazal1 min