Ghazal 5385

خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعماز ثبات خویش در نشو و نما بی طالعم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5387

با زبان گندمین از بینوایی فارغمخوشه ای دارم که از خرمن گدایی فارغم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5389

داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلمشمع ماتم گریه شادی کند در محفلم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5392

شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنماز گرستن تر نگردد دامن پیراهنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5399

چند روزی بر در صبر و تحمل می زنمدست امیدی به دامان توکل می زنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5400

رشته امید را تا چند پیوندم به خلقتا به کی شیرازه بال و پر عنقا کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5402

جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنمساغری چون دولت بیدار در کارش کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5405

چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنمرخنه های جسم را محکم زلخت دل کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5406

چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنمدر زمین شور تا کی تخم خود باطل کنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5409

رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنمپایکوبان کوه را در دامن هامون کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5423

قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنممی روم با آستانش کار یکرو می کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5425

می شود پرشور هروادی که مجنونش منموقت ملکی خوش که در صحرا وهامونش منم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5426

چند از غفلت به عیب دیگران گویاشومسرمه ای کو تا به عیب خویشتن بینا شوم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5427

سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شومتا به کی چون خار و خس بازیچه صرصر شوم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5431

معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهمبحر را در کاسه گرداب جولان می دهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5432

خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهمدر گذار سیل، داد خواب سنگین می دهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5441

ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایملنگر تمکین به این ریگ روان نسپرده ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5467

ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیمبا جواب تلخ ما زان تنگ شکر قانعیم

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5471

چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیمخیز تا از چرخ نیلی خیمه بالاتر زنیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5476

ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیمخرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5477

دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیمزلف مشکین ترا از دور بویی می کنیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5480

گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیمرفته رفته پشت بردیوار منزل می دهیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5482

ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابمبه از افتادگی این راه را منزل نمی یابم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5486

ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستمسر شوریده منصور را بر دار می بستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5501

اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردمهمان در خانه خود کعبه را ادراک می کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5503

به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردمنیم نگهت که از گل در پریشانی جدا گردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5507

به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردمکه از لب تشنگی سیراب چون تبخال می گردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5508

ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردمز خاموشی گران چون گوهر سنجیده می گردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5509

به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردماگر خود در نیابم یک زمان دیوانه می گردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5512

دل صد پاره خود را به زلف یار می بندممن این اوراق را شیرازه از زنار می بندم

Saib TabriziGhazal1 min