Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هر چه احسان تو داده است به ما آن داریمما چه داریم ز خود تا ز تو پنهان داریم
Ghazal 5679گرچه پیریم تمنای جوانی داریمنوبهاری به ته برگ خزانی داریم
Ghazal 5681خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیممگر از سینه غبار هوسی افشانیم
Ghazal 5686عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیمنمک شور قیامت به جگر تازه کنیم
Ghazal 5696چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام
Ghazal 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم
Ghazal 5715به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارمکه پیش تیغ حوادث همین سپر دارم
Ghazal 5720کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم
Ghazal 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم
Ghazal 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم
Ghazal 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم
Ghazal 5739بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم
Ghazal 5742منم که مصرف نقد نگاه می دانمبه روی خوب ندیدن گناه می دانم
Ghazal 5745به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم
Ghazal 5752صفای روی ترا از نقاب میبینمبه ماه مینگرم آفتاب میبینم
Ghazal 5758من آن نیم که به گلشن به اختیار روممگر زبیخبریها به بوی یار روم
Ghazal 5767به مهر داغ رسیده است جمله اعضایمز پای تا به سر خویش چشم بینایم
Ghazal 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم
Ghazal 5789امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم
Ghazal 5792با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم
Ghazal 5795چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم
Ghazal 5812از روی نرم سرزنش خار می کشمچون گل ز حسن خلق خود آزار می کشم
Ghazal 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمیکنمگوهر به آبروی برابر نمیکنم
Ghazal 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم
Ghazal 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم
Ghazal 5843یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم
Ghazal 5845ما نقض دلپذیر ورقهای سادهایمچون داغ لاله از جگر درد زادهایم
Ghazal 5847ما نام خود ز صفحهٔ دلها ستردهایمدر دفتر جهان ورق باد بردهایم
Ghazal 5852ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم
Ghazal 5857ما گل به دست خود ز نهالی نچیدهایمدر دست دیگران گلی از دور دیدهایم