Ghazal 5678

هر چه احسان تو داده است به ما آن داریمما چه داریم ز خود تا ز تو پنهان داریم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5679

گرچه پیریم تمنای جوانی داریمنوبهاری به ته برگ خزانی داریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5681

خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیممگر از سینه غبار هوسی افشانیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5686

عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیمنمک شور قیامت به جگر تازه کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5696

چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5707

ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5715

به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارمکه پیش تیغ حوادث همین سپر دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5720

کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5730

اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5731

ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5734

ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5739

بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5742

منم که مصرف نقد نگاه می دانمبه روی خوب ندیدن گناه می دانم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5745

به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5752

صفای روی ترا از نقاب می‌بینمبه ماه می‌نگرم آفتاب می‌بینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5758

من آن نیم که به گلشن به اختیار روممگر زبیخبریها به بوی یار روم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5767

به مهر داغ رسیده است جمله اعضایمز پای تا به سر خویش چشم بینایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5772

عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5789

امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5792

با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5795

چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5812

از روی نرم سرزنش خار می کشمچون گل ز حسن خلق خود آزار می کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5825

لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنمگوهر به آبروی برابر نمی‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5826

نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5827

نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5843

یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5845

ما نقض دل‌پذیر ورق‌های ساده‌ایمچون داغ لاله از جگر درد زاده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5847

ما نام خود ز صفحهٔ دل‌ها سترده‌ایمدر دفتر جهان ورق باد برده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5852

ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5857

ما گل به دست خود ز نهالی نچیده‌ایمدر دست دیگران گلی از دور دیده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min