Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش
Ghazal 5072از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویش
Ghazal 5076سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
Ghazal 5078فارغ ز تمنای جهان گذران باشبی داعیه چون دیده حیرت زدگان باش
Ghazal 5079چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باش
Ghazal 5080آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش
Ghazal 5096در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش
Ghazal 5098می ز شرم لب می آشامشعرق شرم گشت درجامش
Ghazal 5102از هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویشبحر گران وقارم در پاس گوهر خویش
Ghazal 5103بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش
Ghazal 5107هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش
Ghazal 5112ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خطدر آتش دارد از هر حلقه نعلی بیقرار خط
Ghazal 5119گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداعبرامید مرگ می نوشم به هنگام وداع
Ghazal 5122در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمعتا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع
Ghazal 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع
Ghazal 5138دل مست حیرت و سر پرشور درسماعموسی به خواب بیخودی وطور درسماع
Ghazal 5139دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟کز رشته می شود گهر شاهوار جمع
Ghazal 5145به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغنغمه داودی از آهن دلان دارم دریغ
Ghazal 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغز یار و دوست جدا مانده ام چنان درباغ
Ghazal 5153چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ
Ghazal 5163مدار چشم ازین کور باطنان انصافکه گشته است به عنقا هم آشیان انصاف
Ghazal 5169شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشقحنظل افلاک را چون نار خندان کرد عشق
Ghazal 5174از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟
Ghazal 5182پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق
Ghazal 5188قامت ز آه شرط بود در نماز عشقبی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق
Ghazal 5189گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق
Ghazal 5191آزرده است گوشه نشین از وداع خلقغافل که اتصال حق است انقطاع خلق
Ghazal 5193صبح قیامت بود چاک گریبان عشقشور دو عالم بود گرد نمکدان عشق
Ghazal 5201زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد ز خاکهمچو گل با جبهه پرخنده می خیزد ز خاک
Ghazal 5203نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشکگاه کار بوسه تر می کند پیغام خشک