Ghazal 4037

اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهیدز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4041

روی تو صبر از دل بی‌تاب می‌بردآیینه اختیار ز سیماب می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4042

عاشق ز رفتن دل بی‌تاب می‌بردفیضی که خاک از آمدن آب می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4043

پیغام بیکسان که به دلدار می بردطفل یتیم را که به گلزار می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4044

از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4050

سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4065

دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4066

هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4069

روی تو اشک را ز چکیدن برآوردبوی تو وحش را ز رمیدن برآورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4070

تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خوردآن را که باغ نیست ز صد باغ برخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4075

لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4076

عاقل ز فکر چون به در کبریا رسداز موج آب مرده به دریا کجا رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4078

آیینه کی به چهره شبنم فشان رسدچون آب ایستاده به آب روان رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4083

از گرد راه قاصد مطلوب می رسدروشنگر دو دیده یعقوب می رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4086

گردنکشی به سرو سرافراز می رسدآزاده را به عالمیان ناز می رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4087

هر ناله کی به خلوت جانانه می رسدآنجا کمند نعره مستانه می رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4088

شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسدتاج و نگین به شیشه و ساغر نمی‌رسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4089

از شعر بهره ای به سخنور نمی رسداز بوی عود فیض به مجمر نمی رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4090

رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسدیک کشتی حباب به ساحل نمی رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4094

هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسدپای به خواب رفته به آهو نمی‌رسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4099

تا بهله محرم کمر آن نگار شددست ز کار رفته ام امیدوار شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4102

مستانه سرو قامت او در خرام شدطوق گلوی فاختگان خط جام شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4104

انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4106

پیری که بار عشق به دوش رضاکشددر گوش چرخ حلقه ز قد دوتا کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4107

تا چند دل ترا به هوا وهوس کشدچون عنکبوت دام به صید مگس کشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4109

کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشدروزن ز دود بیشتر آزار می‌کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4110

آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشدخاطر به سیر سبزه زنگار می‌کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4121

دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4126

خوبان دلم به زلف گره‌گیر بسته‌انددیوانه مرا به دو زنجیر بسته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4143

گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند

Saib TabriziGhazal1 min