Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از غم زلف تو در دام بلا افتادیمچه هوا در سر ما بود و کجا افتادیم
Ghazal 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیمکعبه را بتکده زین خط چلیپا کردیم
Ghazal 5677گرچه از طول امل پا به سلاسل داریمهمچنان چشم امید از کشش دل داریم
Ghazal 5683دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیمبرسر ریگ روان خانه چه بنیاد کنیم
Ghazal 5688روزگاری است ز دل نقش خودی میشویمراه چون سایه به پای دگران میپویم
Ghazal 5697چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده امکه دست در کمر زلف دلستان زده ام
Ghazal 5705ز سادگی است تمنای سود ازین مردمکه شد به خاک برابر وجود ازین مردم
Ghazal 5710به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندمچو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم
Ghazal 5719چگونه درد خود از مردمان نهان دارمکه از شکستگی رنگ ترجمان دارم
Ghazal 5724لب خموش و زبان گزیدهای دارمچو بوی گل نفس آرمیدهای دارم
Ghazal 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورمشکسته است نمکدان چرخ را شورم
Ghazal 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم
Ghazal 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلمشکسته کشتیم از سعی ناخدا خجلم
Ghazal 5737از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلماگر به کعبه رود روی برقفاست دلم
Ghazal 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانمفتاده است تزلزل به چار ارکانم
Ghazal 5746چگونه توبه ز می موسوم بهار کنممن آن نیم که پشیمانی اختیار کنم
Ghazal 5749چگونه پیش رخ نازک تو آه کنمدلم نمیدهد این صفحه را سیاه کنم
Ghazal 5750دلم ز پاسِ نفس تار میشود، چه کنموگر نفس کشم افگار میشود، چه کنم
Ghazal 5751اگر به روی تو بار دگر نظاره کنمچو صبح زندگی خویش را دوباره کنم
Ghazal 5754چو عکس چهره خود در پیاله می بینمخزان در آینه برگ لاله می بینم
Ghazal 5757کجاست جذبه عشقی که بر کنار رومبه گوشه ای بنشینم به فکر یار روم
Ghazal 5769به دوست پی زدل خونچکان خود بردیمبه کعبه راه هم از آستان خود بردیم
Ghazal 5770ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریمهمان چو سرو به آزادگی گرفتاریم
Ghazal 5771چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریمبه دیده خار ز اندیشه خزان داریم
Ghazal 5773به جای باده اگر در پیاله آب کنیمز تنگ حوصلگی مستی شراب کنیم
Ghazal 5775ز بوستان تو عشق بلند می گویمچو شبنم از گل روی تو دست می شویم
Ghazal 5779زین نه صدف به روشنی دل گذشته امچون بحر بیکنار ز ساحل گذشته ام
Ghazal 5787هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبمآسوده است از دل بی مدعا لبم
Ghazal 5796امشب به آه سرد ره خواب میزدمدر کوی یار، سیر چو مهتاب میزدم
Ghazal 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم