Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از خموشی مشت خاک بر دهان قال زنتا قیامت خیمه در دارالامان حال زن
Ghazal 6059نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزندامن خود را گره بر دامن صحرا مزن
Ghazal 6064گرد غم فرش است دایم در غمآباد وطندر غریبی نیست مکروهی به جز یاد وطن
Ghazal 6074سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کنرخنه در بنیاد کوه بیستون زین تیشه کن
Ghazal 6077صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکنزان لب شیرین، نمک در دیده ساغر فکن
Ghazal 6079نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکنعیبجویان را به عیب خویشتن گویا مکن
Ghazal 6089از برای کام دنیا خویش را غمگین مکنپشت پا زن بر دو عالم، دست را بالین مکن
Ghazal 6090تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکنای ستمگر رشته امید ما کوته مکن
Ghazal 6098نست چون مژگان بلند و پست در گفتار منتیر یک ترکش ز همواری بود افکار من
Ghazal 6099چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟تا به کی تلقین خون مرده باشد کار من؟
Ghazal 6101آه می دزدد نفس در سینه افگار منغنچه می خسبد نسیم صبح در گلزار من
Ghazal 6107بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز منپنجه خورشید تابیدن نمی آید ز من
Ghazal 6117با سیه چشمان بود بزم می گلگون منساغر از ناف غزالان می زند مجنون من
Ghazal 6136حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برونتیغ چو بینی است کز جهل از غلاف آید برون
Ghazal 6137شمع را شب تیغ روشن از نیام آید بروناز سیاهی اختر پروانه شام آید برون
Ghazal 6146آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیارتیر صائب زین کمان بی زور می آید برون
Ghazal 6148دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟کبک کی از عهده شهباز می آید برون؟
Ghazal 6151گر بنالم خون ز چشم سنگ میآید برونور بگریم خار و گل یکرنگ میآید برون
Ghazal 6153از تن خاکی دل صد پاره می آید بروناین شرر آخر ز سنگ خاره می آید برون
Ghazal 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟زلف مشکین یا کمند گردن آهوست این؟
Ghazal 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببیندر رکاب ماه نو خورشید تابان را ببین
Ghazal 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمینآسمان رنگ قیامت ریخت گویا بر زمین
Ghazal 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمینخط ز خجلت کم کشد در روز محشر بر زمین
Ghazal 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمینمی نهد در چین ز غیرت ناف و آهو بر زمین
Ghazal 6191ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتنز لفظ تازه دشوارست معنی را جدا گشتن
Ghazal 6200ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردنازین یک قطره خون صد نامه انشا می توان کردن
Ghazal 6210ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدنمی خونگرم باید در هوای سرد نوشیدن
Ghazal 6216زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشنچراغ ماه را از شمع رویت پیش پا روشن
Ghazal 6219شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کنتماشای مه نو را ز جام زر دو بالا کن
Ghazal 6231سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار منبه یک خمیازه گل می شود آخر بهار من