Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گه بهار همه خلق جفت یار بودمر از یار جدائی گه بهار بود
Dost sevgisiDostu dünyada Rəfiqin demə çoxdur, ey dost,Qələmi düşməninin bağrın oxdur, ey dost,
Ghazal 52فراقت نیش غم ما را چنان در جان شکست ای جانکه گفتی تیر جست از شست و در سندان شکست ای جان
Qonşularımdan biriGirdi fırıldaq ilə yağlıca bir artelə,Arif olub vermədi vaxtını bir an yelə.
Görcək ayinə rüxün ah eləmək müşküldürGörcək ayinə rüxün ah eləmək müşküldür,Dərd əlindən səni agah eləmək müşküldür.
Rubaiyat, 189ای بت به سرِ مسیح اگر ترساییخواهم که به نزد ما تو بیترس آیی
Ghazal 145روزگاری شد که من دردیکش میخانهاممشق درویشیست کار همّت شاهانهام
Ghazal 111غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز
Oğulun cavabıMəni təhrik eləmə alverə, vicdansız ata!Qəlbsiz, duyğusuz, anlaqsız ata, şansız ata!
Ghazal 118ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من
İlk bahar və mənYenə yaşıl don geyinmiş çəmənlər gülür,Təbiətdən ilham alıb ötür qumrular,
Sən tələsmədinSəməd Vurğuna*Qoy nəğmə deməyə bülbül tələssin,
Hər nə versən, verHər nə versən, ver, məbada vermə bir dirhəm zəkat,Qoy acından ölsə ölsün binəva kəndli və tat.
KitabxanaçıLimon xanım gözəl-göyçəkkitabxana işçisiydi.
ÖküzlərAyaqlarımbir cüt
ÇayNə bu yaşıl şamlar, nə ağcaqayınMeşə ətəyilə axan o çayın
Ey əndəlib, səndə bu nə qanunduEy əndəlib, səndə bu nə qanundu –Fəğan çəkmək növbaharı görəndə?
Səadətnamə, 56بدعت اول از فلاسفه خاستروی نار است، فلسفی آراست
Saxladı pünhan kimiOlmamışıq cisimdə bir can kimi,Dolmamışıq əqlə bir insan kimi.
DilbərBir bağda bülbül olmasa,Gülün nə mənası, dilbər?
Bu günAləmin padişahı,Gəl yetiş imdada bu gün;
ÜstədiHal-əhvalın ay nazənin,Vallah bahar, yaz üstədi.
Üzünə vurmazGünəş işığını əndərər yerə,Cücərən otların üzünə vurmaz.
BaharBağçalarda açır gül,Fərəhlənir hər könül.
Qasida 23ای سیه مار جهان را شده افسونگرنرهد مار فسای از بد مار آخر
Ghazal 43با منست آنکس که بودم طالب او با منستهم تنم را جان شیرین است و هم جانرا تن است
Ruzin həmişə xürrəm, fərxəndə ruzigarınRuzin həmişə xürrəm, fərxəndə ruzigarın,Bolsun mübarək, ey gül, novruzü növbaharın.
Milli nəğmələrEy bağı-vətəndə açılan tazə nihalan!Şamü səhər olmaq gərək ürfanə şitaban.
Arifnama, chapter 4بدینجا چون رسید اشعارِ خالصپریشان شد همه افکارِ مخلص
Yeni mənzildəDaş qoyuldu daş üstə.Hər gün qalxdı divar.