Ghazal 2188

منظور من آن موی میان است و میان نیسترزق من ازان تنگ دهان است و دهان نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2196

در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2199

از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2205

در وطن جوهر سخن خوارستدر نگین نام رو به دیوارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2212

ظلم فریادی از ضعیفان استناله برق در نیستان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2218

تا به دل تخم عشق کشته شده استآه من در جگر برشته شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2230

در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی استچون تابه گرم گردد، این دانه را عروسی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2242

در خودآرایی خطرها مضمرستحلقه فتراک طاوس از پرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2255

حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2256

زیر بال است پناهی که مراستشمع بالین بود آهی که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2259

شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب استچو دل تنک شد از اندیشه، شیشه شیشه شراب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2262

زمین نقش پایی است بر آستانتفلک شیشه باری است از کاروانت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2263

آیینه را سیاه کند با غبار بحثگو آسمان مکن به من خاکسار بحث

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2266

نیست روی عرق آلود به گوهر محتاجنبود حسن خداداد به زیور محتاج

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2275

لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچگلی ز شاخ شکستی قدم زخار مپیچ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2276

ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2288

گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبحروشن از خانه چو خورشید برون آیی صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2290

منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبحکی طی شود به دو دم پیری و جوانی صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2293

زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2296

لبریز از می شفق کن ایاغ صبحاز خشکی دماغ محور بر دماغ صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2308

مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخز پشت دست ندامت مساز دندان سرخ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2310

شد زسر گردانی من بس که حیران گردبادکرد گردش را فرامش در بیابان گردباد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2311

از لب منصور راز عشق بر صحرا فتادپرده دریا درد موجی که بی پروا فتاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2312

خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتادهیچ جا بیجا نباشد هر که نیک اختر فتاد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2317

بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاداز سبکدستی بنای عشق را محکم نهاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2322

دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپدمی شود قلاب محکمتر چو ماهی می تپد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2329

جنبش مژگان حضور از دیده و دل می بردچشم بسمل لذت از دیدار قاتل می برد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2332

شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2340

بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟مور ما چون تلخکام از شکرستان بگذرد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2347

در غبار خط همان زلفش بود جویای دلخاک سیر از صید چشم دام نتوانست کرد

Saib TabriziGhazal2 min