Bakhtiyar Vahabzadeh · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bir rəngi yox, göylərin min rəngini sevirəmBir gülü yox, güllərin çələngini sevirəm.
Kimdir mənim düşmənim?Kimdir mənimƏn qorxulu düşmənim?
Anam haqqında şeirlər1. An - min ilAnam öldü!
Nə sən gülsən, nə mən bülbülBir qız qarlı qış günündəDibçəkdə bir gül bitirdi.
Nəsənsə, özün olSiz ey bizdən sonra şeirə gələnlər,Bu çətin yollarda uğurlar sizə!
Mənə nə var?"Bizdə bu soyuq qanları neylərdin, ilahi? "M. Ə. Sabir
Elə bir fikir ki...Mən fikir acıyam, mən fikir acı,Fikir möhtacıyam, fikir möhtacı.
Piyada - sərnişin (iki yolçu)Baxdıq biz həmişə qabağa, önə.Boylandı sabaha bu gündən illər.
Getməz söz yarasıBir soyuq baxışın odu, həniri,Körpülər yandırdı, külü qaraldı.
İyirmi beş ilÖmür yoldaşıma*Elə bil dünəndir Sabir bağında
Yaman sıxır gecə məni...İllər qədər uzun çəkdiBu intizar gecəm mənim.
Əgər qorunmazsa istiqlalımızQəribə zamanda yaşadıq, oğul,Bilmədik maskayla üzün fərqini.
Ümidə heykəl qoyunÜrək yaşar həmişəÜmidiylə qol-boyun.
Yurd yad əlindəSabirin, M.Cəlilin divanəsi,hüquqşünas Ə.Yaşara
Sual varsa, cavab varMən üzgüçü deyiləm, nə işim var dərindəMən üzürəm dənizin ancaq dayaz yerində.
Bir ömür yuxuBu gecə yuxuda gördüm, ölmüşəmNəfəsim təngiyib...
Mənim fərqim varmı heç?Bir tərəfdə sel kimi od axıdan buruqlar,Bir tərəfdə çadırda donan körpə çocuqlar.
Utanmaq, qızarmaqIQalxıram kürsüyə danışmaq üçün
Gecələr - pənah yerimSəhərlərim - boyasız, gündüzlərim - qorxusuzGecələrim - narahat, gecələrim - yuxusuz.
Qara saçlar, ağ saçlarSaçlarıma dən düşür, dən düşür, yaman düşür,Hər baxanda anamın ürəyinə qan düşür.
Hər şəkildə bir anım...Qələm yoldaşım Yusif Səmədoğluna*Hərdən töküb önümə
Bir ürəkdə dörd fəsilHər gecə danışır radio havadan:"Sabah az buludlu, biri gün yağış...
Babamdan qocayam mənBabam öldü səksənindəAtamsa altmışında.
Mənim ad günlərimBu gün ad günümdür... evdə hamı şən.Ancaq fikirliyəm, kədərliyəm mən.
Anam təzədən böyüyürQızım Gülzara*Anam, öz adım qızıma verdi,
Şairləri öldürürlərMüstəbidlər başa düşmür şairləri. O zaman ki başa düşür, fərman verir ölümünə*A. Voznesenski*
Oxucu məktubuMəktublar alıram oxuculardan,Məktublar nur dolu, təşəkkür dolu.
Axı, dünya fırlanır...Vaxtın dəyirmanında daş əridi, qum oldu,Tarixə atdığımız qayıtdı, lüzum oldu.
Qanmaq - qanmamaqBütün ömrüm boyu anlar kimiQəzetdən, kitabdan mən şirə çəkdim.
Hörümçək tor bağladıTariximiz danıldı,Uydurma tarix ilə kimliyimiz anıldı -