Madina Gulgun
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Sonsuz bir nəğməsən, sən zaman-zamanGah bəmdə ötürsən, gah zildə, dəniz.
Baharın sorağında...Yamanca tələsir günlərim mənim,Mənsə yoxuşları çətin qalxıram.
Harda bir atəş görsən...Harda bir atəş görsənAlovu dilim-dilim,
Ömür kitaba bənzərÖmür kitaba bənzər,Bəzən sona yetməmiş
İtirməyim bu qismətiDemirəm ki, zirvələrdə qartalam mən,Köksü şirin nəğməli bir körpə quşam.
ÇağırXalq şairi Süleyman Rüstəmə*Nə zaman ki, könlün düşdü tufana,
Yer üzündə bir evim var...Yer üzündə bir evim varPəncərəsi günəşə.
Telefon xətlərindəTelefon xətlərində bir səs düşdü dünyayaTelefon xətlərində birləşdi ana, bala.
Dizlərim əyilsəÖmrün bahar çağı tufanda keçdi,Nə bir yol tövşüdüm, nə dizim əsdi.
Qurban olumVətən, sənin sal qayana,Boz daşına qurban olum.
XatirələrimYenə də kövrəldi körpəcə könlüm,Dil açdı danışdı gör necə könlüm.
SavalanSəni neçə şair saldı nəğməyə,Növbə mənə çatdı indi, Savalan.
BilərHəsrət ağrısını, vüsal qəminiAyrılıq oduna yananlar bilər.
SoruşMənim kimliyimi, mənim adımıVətənimdən soruş, elimdən soruş.
Hələ yorulmamışamBir səs gəldi uzaqdan, uzaqdan,Səs yoğrulub fəraqdan, fəraqdan.
Ömrün payız dayanacağıÖmrün payızınaqədəm qoyuram mən.
Şair ömrüBuludların qismətikövrəlmək oldu.
Təbrizim mənimTəbrizim-mənsizim*R.Rza*
Beşik başındaOturub beşik başındaNəvəmə laylay çalıram yenə.
Durnalar qayıdandaUca dağlar başındaYenə karvan yol eylər.
Xəzərə axşam düşürQaş qaralır, günəşin qürubuna az qalır,Sahil kimsəsizləşir, qumlar, üstə iz qalır.
Bir səhər...Bir səhəritirdim səni —
Sənə gözüm demərəmSənə gözüm demərəm,Gözüm tovdan düşəcək.
Söylə, bu səadət deyilmi...Könlüm darıxanda çatırsan dada,Az qala özünü atırsan oda.
Yazılı nağıllarYaşıl yarpaqlara xal düşdü yenə,Yaşıl yarpaqların növrağı getdi.
Nə yaxşı ki...Mən dənizi görəndəGözlərin düşür yada,
Susa bilmirəmGöydə qövsi-qüzeh naxışlananda,Otlar şeh altında par-par yananda,
Saralmış yarpaqlarƏsdi payız küləyi,Nə dincəldi, nə yatdı.
AzərbaycanQızıl günəş göy üzündə güləndə,Nəğməsini quşlar bağ-bağ böləndə,
İnsanam mənMəni nə bənövşəyə,Nə lələyə oxşadın.