Shams Maghrebi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ادرلی راح توحید الا یا ایها الساقیارحنی ساعه عنی و عن قیدی و اطلاقی
Ghazal 7بهدست خویش چهل صبح بامداد الستندید تخم گلی تا نکشت در گل ما
Ghazal 9بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما راکه تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را
Rubai 9من شانه زلف عنبرین بوی تواممشاطه حسن روی دلجوی توام
Fahlaviyyat 14اشنه دردی مبا کر با چه من باکونه دردی مبا کر با چه من با
Fahlaviyyat 15هنو گیتی نبد اج نیستی هستکه بر یان و دلم چویان سرمست
Ghazal 15ای صفات بیکران تو طلسم گنج ذاتگنج ذات تو گشته مخفی ز طلسمات صفات
Rubai 24از پیش خدا بهر خدا آمده اینی از پی بازی و هوا آمده ای
Ghazal 26دلی که آینه روی شاهد ذات استبرون ز عالم نفی و جهان اثبات است
Rubai 29ای آنکه طریق عشق ما می سپریباید که به کل ز خویشتن درگذری
Ghazal 32بر آب حیات تو جهان همچو حیاتی استاو نیز اگر باد رود از سرش آبیست
Rubai 32در خانقه از بهر جهت می پوییدر وی همه ذکر از این جهت می گویی
Ghazal 39هرآنکه طالب آنحضرت است مطلوب استمحب دوست بتحقیق عین محبوب است
Ghazal 42چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراستچو حال تست در آتش جگر کباب چراست
Ghazal 50این جوش که از میکده برخاست چه جوش استاین جوش مگر از خم آن باده فروش است
Ghazal 51آنچه جان گفت به دل باز نمییارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمییارم گفت
Ghazal 53بیار ساقی باقی بریز بر من حادثمیِ قدیم که تا وارهم ز دست حوادث
Ghazal 60بیرون دوید باز ز خلوتگه وجودخود را بشکل و وضع جهانی بخود نمود
Ghazal 70ز قدت سرو بستان آفریدندز رویت ماه تابان آفریدند
Ghazal 76رخت گرچه چو خورشید فلک مستور میباشددلم هم در فروغ خویشتن مستور میباشد
Ghazal 84مرا دلیست که در وی بغیر دوست نگنجددرین حضیره هر آنکس که غیر اوست نگنجد
Ghazal 90دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبددمیده دیده مجنون رخ لیلی طلبد
Ghazal 97میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگرمیرسد دل را ازو هر لحظه الهامی دگر
Ghazal 101نیست پنهان حق ز چشم مردمان و حق شناسگرچه هر ساعت نماید خویش را در هر لباس
Ghazal 102میکند بر دل تجلی مهر رویش هر نفستا که گردد نور ماه دل ز مهرش مقتبس
Ghazal 105دل من آیینه تست مصفا دارشاز پی عکس رخ خویش مهیّا دارش
Ghazal 114بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یکبهیک
Ghazal 122از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم
Ghazal 126معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم
Ghazal 128یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردمتا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم