Qasim Anvar · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سرم سبزست و لب خندان و عیش جاودان دارممکانم را چه میپرسی؟ مکان در لامکان دارم
Ghazal 452فقر میگفت که: من خسرو جاویدانمشاه میگفت که: من سایهٔ آن سلطانم
Ghazal 461اقبال عشق بود، که ما مقبل آمدیمچون عشق رو بما شد مستقبل آمدیم
Ghazal 462ما در جهان کون برای تو آمدیمبهر تو آمدیم و برای تو آمدیم
Ghazal 465ما در طلب دوست فراوان بدویدیمبسیار دویدیم ولیکن نرسیدیم
Ghazal 480تو جان و دل مایی، من وصف تو چون گویم؟بی چون و چرا گویم: در وصف تو چون گویم
Ghazal 494سامان عیش نیست درین دار پر فتنساقی، بیار باده مستان ذوالمنن
Ghazal 510تن زنده بجان آمد و جان زنده بجانانجان راهبر دل شد و دل راهبر جان
Ghazal 512چندان که گفتم: خاطر مرنجانرنجید و رنجاند آن شاه خوبان
Ghazal 521«فوز النجات » می طلبی؟ جام می ستانبستان و خوش بنوش، بشادی دوستان
Ghazal 528ما که مستان خرابیم درین دیر مغانغیر ازین دیر ندیدیم دگر دار امان
Ghazal 534یار همان، درد همان، دل همانغصه همان، قصه مشکل همان
Ghazal 536در دل از شوق تو شوریست که نتوان گفتنبا خیال تو حضوریست که نتوان گفتن
Ghazal 543بسامان آمد احوال دل منبدیدار تو حل شد مشکل من
Ghazal 568ای دل، اگر تو عاشقی، با عاشقان همخانه شوواندر میان عاشقان از عاشقی فرزانه شو
Ghazal 593پر گشت جهان از می گل رنگ مغانهامروز می آرید، میآرید بهانه
Ghazal 609ای دل عشاق را بروی تو شادیغایت مقصود و منتهای مرادی
Ghazal 613فرودی باشد و ننگ و جودیکه نبود پیش جودت در سجودی
Ghazal 625من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟جویای لقا گشتم، تا چند ز مهجوری؟
Ghazal 642پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنیما با تو بوده ایم، «سیور من بجان سنی »
Ghazal 643سخنی میرود، ای دوست، مسلم سخنیکه ز دستم ندهی، زانکه نیابی چو منی
Ghazal 650بدرویشی دلی گر بود و جانیمسجل شد بملک دلستانی
Ghazal 651بیابان را بپیمودی، ولیکن بس ویاوانیهدایه خوانده ای،اما هدایت را نمی دانی
Ghazal 657جراحت دل من تازه کرد دلبر جانیکه هر جدید درو لذتیست وین تو ندانی
Ghazal 672بسیار طالبی، که مگر ذو فنون شویهمراه عشق شو، که جنون در جنون شوی
Ghazal 674تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟حیران تماشای تو از ماه بماهی
Ghazal 1ای آسیا، ای آسیا، سرگشتهای چون ما چرا؟از ما مپوشان راز خود، با ما بیان کن ماجرا
Ghazal 9جگر پردرد و دل پرخون و جان سرمست و ناپرواشبم تاریک و مرکب لنگ و در سر مایه سودا
Ghazal 14شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانهابنوش این جام آتش را، «توکلنا علی المولا»
Ghazal 17«کل من رام تف بوجه سما»«رجع التف بوجهه ابدا»