Qasim Anvar · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گرنه آنست که جوینده یار آمده ایم؟پس درین دیر مغان ما بچه کار آمده ایم
Ghazal 463این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیموین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم
Ghazal 476گرچه در طور شریعت همه مأمورانیملیک در غور حقیقت همه ما میرانیم
Ghazal 477لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیمگرچه مستیم ولی فن ترا می دانیم
Ghazal 485این سخن نیست به اندازه که من میگویممن نمیگویم اگر چند که من میگویم
Ghazal 493ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمنسالها بگذشت و دارد دل هوای درد دن
Ghazal 497یارم ز در در آمد، وشتن کنید وشتناین خانه را به وشتن گلشن کنید، گلشن
Ghazal 498آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان
Ghazal 502ای نور دل و دیده وای زبده اعیانباری گذری کن بسر چشمه حیوان
Ghazal 503با هیچ رسید این صفت باده فروشاندایم ز سر سود شود مایه گریزان
Ghazal 513حیات تن ز جان آمد، حیات جان ز جان جانزهی حکمت،زهی قدرت، زهی سلطان جاویدان!
Ghazal 529مقررست و معین بحجت و برهانکه: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان
Ghazal 532همه جا اوست شاه جاویدانهمه جا اوست شاه شاه نشان
Ghazal 541بیتی همی سرایم و زاریست کار منتا یک نظر کند بمن آن یار غار من
Ghazal 546جگر گرمست و آهم سرد و دل خونخرد آشفته و جان مست و مجنون
Ghazal 549از عیان گر واقفی، بگذر ز عین«این تمشی؟ این تمشی؟ این این »؟
Ghazal 553پیر مغان کجاست؟ که آن مرد دوربینچون فکر در دل آمد و چون شیر در کمین
Ghazal 560ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو
Ghazal 569از لعل یار اگر شکری یافتی بگواز سر کار اگر خبری یافتی بگو
Ghazal 574بر بیدلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه
Ghazal 577گم کردهایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه
Ghazal 578مرا یاریست، اندر گاه و بیگاهچو ساغر همدم و چون سایه همراه
Ghazal 591از مسجد و میخانه، وز کعبه و بتخانهمقصود خدا عشق است، باقی همه افسانه
Ghazal 621روی دل را بسوی جان داریوین حکایت ز جهان نهان داری
Ghazal 624شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟به صد دفتر نشاید داد شرح درد مهجوری
Ghazal 628گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری
Ghazal 630تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟
Ghazal 631تا سر الهی ز ملاهی نشناسینسناس ندانی بحقیقت ز اناسی
Ghazal 634زمانی یار شو، گر یار باشیاگر با ما نباشی با که باشی؟
Ghazal 639زنهار! درین کوی بغفلت نخرامیجویان خدا باش، اگر مرد تمامی