Qasim Anvar · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی
Ghazal 666تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی
Ghazal 2ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما
Ghazal 6بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟
Ghazal 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا
Ghazal 22هرچه آن می رود از حد سمک تا بسمافاعلش را نتوان گفت که چونست و چرا؟
Ghazal 31بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی رابباد داد ورقهای درس و فتوی را
Ghazal 35ای چشم تو در شوخی سرفتنه دورانهاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحانها
Ghazal 36بیادت زنده ام، اینست مشربمدامت بنده ام، اینست مذهب
Ghazal 49ای از جمال روی تو تابنده آفتابوی آفتاب روی ترا بنده آفتاب
Ghazal 50ای پرتو جمال ترا بنده آفتابوز پرتو جمال تو فرخنده آفتاب
Ghazal 56مرآت اوست جمله ذرات کاینات«یا عاشقین، قوموا، حیوا علی الصلات »
Ghazal 57عشق ما را هزار فن آموختعشق ما را هزار حله بدوخت
Ghazal 60ما پیش شمع روی تو پروانه وار مستجان در سماع عشق ز معشوقه الست
Ghazal 62این همه موج بی کران ز چه خاست؟عشق با دست و جان ما دریاست
Ghazal 67خورشید منور ز جمال تو هویداستدر مشرب عذب تو چه گویم که چه سرهاست؟
Ghazal 71ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاستهزار شکر که دل در مقام صبر و رضاست
Ghazal 74مهربان یار وفاپیشه کجا رفت و کجاست؟که جمالش همگی نور دل و دیده ماست
Ghazal 75«و هُوَ مَعَکُم» گفت از این معنی چه خواست؟یعنی جانها در بقای حق فناست
Ghazal 96اگر در مغز، اگر در پوست یارستبهرجایی که هست آن یار غارست
Ghazal 101امروز بهرحال به از دی و پریرستعالم همه پر عنبر سارا و عبیرست
Ghazal 104ره بیابانست و شب تاریک و پایم در گلستعشق و بیماری و غربت مشکل اندر مشکلست
Ghazal 106بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست
Ghazal 108غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمستبنام گفتمش: این غم ولی نه غم، نعمست
Ghazal 111خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست
Ghazal 115بنده را هست سؤالی و نه آن حد منستکه چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟
Ghazal 116آن ماه دل افروز، که محبوب جهانستبا تست، ولی در پس صد پرده نهانست
Ghazal 117آن ماه شب افروز، که در پرده نهانستدر پرده نهانست، ولی پرده درانست
Ghazal 118امشب شب آدینه و فردا رمضانستتن در ذوبان آمد و جان در طیرانست
Ghazal 119ای بی خبران، مصلحت کار در آنستجامی بکف آرید، که عالم گذرانست