Ghazal 653

تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 666

تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 2

ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 6

بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 21

«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 22

هرچه آن می رود از حد سمک تا بسمافاعلش را نتوان گفت که چونست و چرا؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 31

بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی رابباد داد ورقهای درس و فتوی را

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 35

ای چشم تو در شوخی سرفتنه دوران‌هاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحان‌ها

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 36

بیادت زنده ام، اینست مشربمدامت بنده ام، اینست مذهب

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 49

ای از جمال روی تو تابنده آفتابوی آفتاب روی ترا بنده آفتاب

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 50

ای پرتو جمال ترا بنده آفتابوز پرتو جمال تو فرخنده آفتاب

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 56

مرآت اوست جمله ذرات کاینات«یا عاشقین، قوموا، حیوا علی الصلات »

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 57

عشق ما را هزار فن آموختعشق ما را هزار حله بدوخت

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 60

ما پیش شمع روی تو پروانه وار مستجان در سماع عشق ز معشوقه الست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 62

این همه موج بی کران ز چه خاست؟عشق با دست و جان ما دریاست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 67

خورشید منور ز جمال تو هویداستدر مشرب عذب تو چه گویم که چه سرهاست؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 71

ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاستهزار شکر که دل در مقام صبر و رضاست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 74

مهربان یار وفاپیشه کجا رفت و کجاست؟که جمالش همگی نور دل و دیده ماست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 75

«و هُوَ مَعَکُم» گفت از این معنی چه خواست؟یعنی جان‌ها در بقای حق فناست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 96

اگر در مغز، اگر در پوست یارستبهرجایی که هست آن یار غارست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 101

امروز بهرحال به از دی و پریرستعالم همه پر عنبر سارا و عبیرست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 104

ره بیابانست و شب تاریک و پایم در گلستعشق و بیماری و غربت مشکل اندر مشکلست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 106

بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 108

غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمستبنام گفتمش: این غم ولی نه غم، نعمست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 111

خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 115

بنده را هست سؤالی و نه آن حد منستکه چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 116

آن ماه دل افروز، که محبوب جهانستبا تست، ولی در پس صد پرده نهانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 117

آن ماه شب افروز، که در پرده نهانستدر پرده نهانست، ولی پرده درانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 118

امشب شب آدینه و فردا رمضانستتن در ذوبان آمد و جان در طیرانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 119

ای بی خبران، مصلحت کار در آنستجامی بکف آرید، که عالم گذرانست

Qasim AnvarGhazal1 min