Ghazal 468

هزاران بحر در دردانه دیدیمدرخت کون را در دانه دیدیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 475

با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیمبا چشم تو ز خانه خمار فارغیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 531

همه بودند که گفتند بپیدا و نهانکه: بپیدا و نهان غیر خدا هیچ مدان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 558

منت خدای را، که در اطوار ما و طیندر قید مال و جاه نشد جان نازنین

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 576

«عز من قائل » چه گفت اله؟«قوله: لا اله الا الله »

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 607

چه ذوق نیستی یابی؟ که هستیببالا کی توانی شد؟ که پستی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 629

اگر ز مصر جهانی و گر ز تبریزیز پیر راه بدان قصه شکرریزی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 632

من عشقم و عشق من چه پرسی؟جانم همگی، ز تن چه پرسی؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 648

با روی دل فروزت عیشیست جاودانیای منبع مکارم وی معدن امانی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 678

دل ما بغمزه بردی، رخ مه نمی نماییبکجات جویم، ای جان، ز که پرسمت؟ کجایی؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 4

ایهاالصابرون فی البلواطرقوا طرقوا الی المولا

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 8

تا پریشان نکند زلف ترا باد صبامتصور نشود حالت جمعیت ما

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 13

زهی شوق و زهی شوق، زهی عشق و تمنا!زهی عشق جهانسوز، زهی حسن و تولا!

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 32

هزار بار نمک ریخت بر جراحت مابشیوهای ملاحت، زهی ملاحت ما!

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 44

سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 87

گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت، جرعه ما در سبوی تست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 93

بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 128

مرا پیوند او پیوند جانستدریغست آن جمال از ما نهانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 129

مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 130

مرا نور یقین همراه جانستسرم با دوست سر بر آستانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 131

مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 132

همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 134

شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 135

آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 137

برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 144

نمی‌توان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 148

سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 178

همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 179

تا با خودم از خودم خبر نیستچون با یارم ز من اثر نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 182

بی‌جمالت بوستان عیش ما را نور نیستبی‌وصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست

Qasim AnvarGhazal1 min