Qasim Anvar · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هزاران بحر در دردانه دیدیمدرخت کون را در دانه دیدیم
Ghazal 475با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیمبا چشم تو ز خانه خمار فارغیم
Ghazal 531همه بودند که گفتند بپیدا و نهانکه: بپیدا و نهان غیر خدا هیچ مدان
Ghazal 558منت خدای را، که در اطوار ما و طیندر قید مال و جاه نشد جان نازنین
Ghazal 576«عز من قائل » چه گفت اله؟«قوله: لا اله الا الله »
Ghazal 607چه ذوق نیستی یابی؟ که هستیببالا کی توانی شد؟ که پستی
Ghazal 629اگر ز مصر جهانی و گر ز تبریزیز پیر راه بدان قصه شکرریزی
Ghazal 632من عشقم و عشق من چه پرسی؟جانم همگی، ز تن چه پرسی؟
Ghazal 648با روی دل فروزت عیشیست جاودانیای منبع مکارم وی معدن امانی
Ghazal 678دل ما بغمزه بردی، رخ مه نمی نماییبکجات جویم، ای جان، ز که پرسمت؟ کجایی؟
Ghazal 4ایهاالصابرون فی البلواطرقوا طرقوا الی المولا
Ghazal 8تا پریشان نکند زلف ترا باد صبامتصور نشود حالت جمعیت ما
Ghazal 13زهی شوق و زهی شوق، زهی عشق و تمنا!زهی عشق جهانسوز، زهی حسن و تولا!
Ghazal 32هزار بار نمک ریخت بر جراحت مابشیوهای ملاحت، زهی ملاحت ما!
Ghazal 44سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب
Ghazal 87گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت، جرعه ما در سبوی تست
Ghazal 93بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست
Ghazal 128مرا پیوند او پیوند جانستدریغست آن جمال از ما نهانست
Ghazal 129مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت
Ghazal 130مرا نور یقین همراه جانستسرم با دوست سر بر آستانست
Ghazal 131مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟
Ghazal 132همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست
Ghazal 134شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست
Ghazal 135آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست
Ghazal 137برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست
Ghazal 144نمیتوان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست
Ghazal 148سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست
Ghazal 178همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست
Ghazal 179تا با خودم از خودم خبر نیستچون با یارم ز من اثر نیست
Ghazal 182بیجمالت بوستان عیش ما را نور نیستبیوصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست