Ghazal 529

مقررست و معین بحجت و برهانکه: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 532

همه جا اوست شاه جاویدانهمه جا اوست شاه شاه نشان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 541

بیتی همی سرایم و زاریست کار منتا یک نظر کند بمن آن یار غار من

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 546

جگر گرمست و آهم سرد و دل خونخرد آشفته و جان مست و مجنون

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 549

از عیان گر واقفی، بگذر ز عین«این تمشی؟ این تمشی؟ این این »؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 553

پیر مغان کجاست؟ که آن مرد دوربینچون فکر در دل آمد و چون شیر در کمین

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 560

ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 569

از لعل یار اگر شکری یافتی بگواز سر کار اگر خبری یافتی بگو

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 574

بر بی‌دلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 577

گم کرده‌ایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 578

مرا یاریست، اندر گاه و بیگاهچو ساغر همدم و چون سایه همراه

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 591

از مسجد و میخانه، وز کعبه و بتخانهمقصود خدا عشق است، باقی همه افسانه

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 621

روی دل را بسوی جان داریوین حکایت ز جهان نهان داری

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 624

شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟به صد دفتر نشاید داد شرح درد مهجوری

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 628

گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 630

تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 631

تا سر الهی ز ملاهی نشناسینسناس ندانی بحقیقت ز اناسی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 634

زمانی یار شو، گر یار باشیاگر با ما نباشی با که باشی؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 639

زنهار! درین کوی بغفلت نخرامیجویان خدا باش، اگر مرد تمامی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 653

تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 666

تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ənisül-arifin, 1

منت خدای راجلت عظمته و علت کلمته،که بشعشعه انوار اسرار شموس، ارواح اقمار قلوب انسان را،یعنی سیارات سماوات نفوس ایشان را،بحکم قدم از عالم عدم موجود گردانید و خاکیان خطه امکان را بتشریف «و لقد کرمنابنی آدم » مشرف داشت،خرد خرده دان،که وزیر سلاطین ارواح انسانست و سبب سعود نقود وجود ایشانست،در مبادی بوادی جمال کمالش از سطوات صدمات اجلال جلالش حیرانست،نظم:ای برتر از آنکه عقل دراک

Qasim Anvar4 min
Azerbaijani poem 1

ال یار عزیز ابله که: جان با دینه دورمسجد دسار و باردم که بوکن آینه در

Qasim Anvar1 min
Ənisül-arifin, 2

یا مغیث المذنبین معطی السؤالیاانیس العارفین،یا ذوالجلال

Qasim Anvar3 min
Masnavi 2

روضة المذنبین احمد جامآن نهنگ محیط بحر آشام

Qasim AnvarMasnavi1 min
Ghazal 2

ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما

Qasim AnvarGhazal1 min
Rubai 2

گر جانم گویم، عاشق پیشین شماستور دل گویم، بنده مسکین شماست

Qasim AnvarRubai1 min
Azerbaijani poem 2

بیا، ای ساقی جان‌ها، بیار آن باده در گلشنبه غایت خوشدلم کان یار می‌پرسد که: سن کیم سن؟

Qasim Anvar1 min
Məqamatül-arifin, 4

از بدایات اولست سخنبشنو و بعد از آن تأمل کن

Qasim Anvar1 min
Masnavi 6

کسانی که در عشق پرورده‌انددر آیت درایت طلب کرده‌اند

Qasim AnvarMasnavi1 min