Qasim Anvar · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
پیر مغان کجاست؟ که آن مرد دوربینچون فکر در دل آمد و چون شیر در کمین
Ghazal 560ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو
Ghazal 569از لعل یار اگر شکری یافتی بگواز سر کار اگر خبری یافتی بگو
Ghazal 574بر بیدلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه
Ghazal 577گم کردهایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه
Ghazal 578مرا یاریست، اندر گاه و بیگاهچو ساغر همدم و چون سایه همراه
Ghazal 591از مسجد و میخانه، وز کعبه و بتخانهمقصود خدا عشق است، باقی همه افسانه
Ghazal 621روی دل را بسوی جان داریوین حکایت ز جهان نهان داری
Ghazal 624شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟به صد دفتر نشاید داد شرح درد مهجوری
Ghazal 628گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری
Ghazal 630تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟
Ghazal 631تا سر الهی ز ملاهی نشناسینسناس ندانی بحقیقت ز اناسی
Ghazal 634زمانی یار شو، گر یار باشیاگر با ما نباشی با که باشی؟
Ghazal 639زنهار! درین کوی بغفلت نخرامیجویان خدا باش، اگر مرد تمامی
Ghazal 653تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی
Ghazal 666تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی
Ənisül-arifin, 1منت خدای راجلت عظمته و علت کلمته،که بشعشعه انوار اسرار شموس، ارواح اقمار قلوب انسان را،یعنی سیارات سماوات نفوس ایشان را،بحکم قدم از عالم عدم موجود گردانید و خاکیان خطه امکان را بتشریف «و لقد کرمنابنی آدم » مشرف داشت،خرد خرده دان،که وزیر سلاطین ارواح انسانست و سبب سعود نقود وجود ایشانست،در مبادی بوادی جمال کمالش از سطوات صدمات اجلال جلالش حیرانست،نظم:ای برتر از آنکه عقل دراک
Azerbaijani poem 1ال یار عزیز ابله که: جان با دینه دورمسجد دسار و باردم که بوکن آینه در
Ənisül-arifin, 2یا مغیث المذنبین معطی السؤالیاانیس العارفین،یا ذوالجلال
Masnavi 2روضة المذنبین احمد جامآن نهنگ محیط بحر آشام
Ghazal 2ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما
Rubai 2گر جانم گویم، عاشق پیشین شماستور دل گویم، بنده مسکین شماست
Azerbaijani poem 2بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشنبه غایت خوشدلم کان یار میپرسد که: سن کیم سن؟
Məqamatül-arifin, 4از بدایات اولست سخنبشنو و بعد از آن تأمل کن
Masnavi 6کسانی که در عشق پروردهانددر آیت درایت طلب کردهاند
Ghazal 6بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟
Rubai 6گفتم:بهزار دل ترا دارم دوستدر خنده شد از ناز که:این شیوه نکوست
Qit'a 9نصب کردست مرا دوست برفع سخنیکه برو نفع جهانی متوقف باشد
Qit'a 13یا رب، بحق لطفت کو جان عاشقان رابهر ظهور اسما پیدا کند مظاهر
Rubai 13یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :هان!تانکنی به مهرورزی پیوند