Sabir Rustamkhanli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Saralan yarpaqlarısaxlamırsa budaqlar,
Xəbərsiz getməXəbərsiz tökülür yaz yağışları,Çəmənlər xəbərsiz bəzər dünyanı.
“Xoşbəxt ol” söylədin“Xoşbəxt ol!” söylədin, “ayrılaq daha”Bu sözlər qarğışmı, həsrətmi, qəmmi?
Belə yaşayıramNə isə çatışmır xoşbəxtlik üçünGör nələr ummuşam “nə isələrdən”.
KəpənəkGöy deyir ki, bizimdi,Çəmən deyir, yox, bizim,
NəğməmMənim nəğmələrim hamının deyil,Hamıya yetəsi ev tikmək çətin.
Yurdun bayrağıƏhməd Cavada*Yol ver yurdun bayrağına,
Təbrizlə görüşBu görüşü dərdə dərman bilmişdim,Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm,
HeyifBu ulu millətin qanı müqəddəs,Qılıncı müqəddəs, qanı müqəddəs
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
Üzünə vurmazGünəş işığını əndərər yerə,Cücərən otların üzünə vurmaz.
Özün bilirsənÖzün bilirsən ki, mənim kimimsən,Uzaq mənzillərə üzən gəmimsən.
Sözünmü qalmışMənimlə ortada söz güləşdirmə,Haqdan danışmağa sözünmü qalmış?
Tapşır məniRuhumda bir sızıltı var,Yağı soyar, zaman talar,
Dağdan danışa bilmirəmHarda qaldı buz bulaqlar,Çağlayıb daşa bilmirəm,
SonBəlkə son bahardı, bəlkə son qışdı,Diz çöküb torpağa enməyim də son.
Yatmış vicdanlarHardan gəlir bu zəhər,bu nifrət hardan yağır,
Qopsun millətdənBu bizim Naxçıvan, bu bizim Muğan,Bu bizim Qarabağ, bu bizim Şirvan,
TəklikÇiçəklərin gözündə quruyur son damla yaş,Buludlar göy üzünü qaraldır yavaş-yavaş,
BədahətənNaxçıvandan Hüseyn Cavidin məqbərəsinin açılışından qayıdarkən təyyarədə bu münasibətlə hərə bir bənd deməliydi. Mən də dedim:*Ulu Turan – ulu niyyət
MillətəmÇəkil torpağımdan, ey yağı düşmən,Mən şeytan ümidin üzən millətəm.
Yardımlı yollarındaMaşın dağdan dərəyə, dərədən düzə dönür,Uçurumlar üstündə ürəklər buza dönür,
YollarımızAzərbaycan yollarının ilqarı dönməz,Qanadlanıb bir oymaqdan
Xatirə qatarıFikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
RəqqasəSən ortada ağ şam kimi yanırdın,İşığına axışırdı alqışlar.
Səndən küsmüşəmDağ mavi qartaldı, duman qanadı,Laləni köksümə sıxdım, qanadı.
Təzə pərdəUlu babam RüstəmxanınAlapaça atı varmış.
İçimdəki dərd ağacıİçimdəki dərd ağacı,Kökü taleyin qatında,
Sənə ucqar söylədilər...Ay ocağım!Bu dünyada
Başını aşağı sal, işini görBir yoldaşın tez-tez verdiyi “məsləhət”*Mən belə bir adam gördüm cavan yaşımda,