Ghazal 1393

کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفتنافه از ناف غزالان ختن آخر گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1422

خط نارسته ازان چهره گلگون پیداستمشک خالص شدن از صافی این خون پیداست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1444

شبنم غنچۀ بیداردلان چشم بدستصیقل سینۀ روشن‌گهران دست ردست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1449

تا ترا چون دگران دیدن ظاهر کارستچشم بر روی تو چون آینه بر دیوارست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1489

خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1499

گریه ابر بهار از دل پر درد من استچهره زرد خزان از نفس سرد من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1518

عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه استرشته زندگی شعله خس کوتاه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1558

مستیِ چشم تو در مرتبه هشیاری استخوابِ آهونگهان شوختر از بیداری است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1571

از شناسایی حق لاف زدن، نادانی استقسمت نقش ز نقاش، همین حیرانی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1609

برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیستدولت ابر بهار گذران اینهمه نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1649

فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریختکه جای نغمه شرار از زبان بلبل ریخت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1719

ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1721

به غیر دل همه عالم سراب حرمان استز کعبه روی به هر سو کنی بیابان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1769

مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1806

به می طرف شدن آیین هوشیاران نیستبه قلب شعله زدن کار نی سواران نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1827

مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشتمرا که مست و خرابم چه کعبه و چه کنشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1834

ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافتفغان که طوطی از آیینه باز میدان یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1845

زمانه را گل روی تو در بهار گرفتبهشت را خط سبز تو در کنار گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1848

ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1879

آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودستآن طوطیم که آینه دارم دل خودست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1891

پیش کسی که درد به درمان برابرستهر خنده ای به زخم نمایان برابرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1922

احوال دل ز دیده خونبار روشن استحال درون خانه نمایان ز روزن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1950

نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوستراهی به خلوت دل جانانم آرزوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1965

آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1978

خال تو ریشه در شکرستان دوانده استاز خط سبز، شهپر طوطی رسانده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1986

لعلت به خنده پرده گل را دریده استآیینه از رخت گل خورشید چیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1996

ابر بهار گلشن رخسار، آینه استآتش فروز شعله دیدار، آینه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2012

هر کس فشاند بر من پر شور پشت دستاز جهل زد به خانه زنبور پشت دست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2068

از حسن خلق رتبه همت زیاده نیستدست و دل گشاده چو روی گشاده نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2094

هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت

Saib TabriziGhazal2 min