Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفتنافه از ناف غزالان ختن آخر گرفت
Ghazal 1422خط نارسته ازان چهره گلگون پیداستمشک خالص شدن از صافی این خون پیداست
Ghazal 1444شبنم غنچۀ بیداردلان چشم بدستصیقل سینۀ روشنگهران دست ردست
Ghazal 1449تا ترا چون دگران دیدن ظاهر کارستچشم بر روی تو چون آینه بر دیوارست
Ghazal 1489خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است
Ghazal 1499گریه ابر بهار از دل پر درد من استچهره زرد خزان از نفس سرد من است
Ghazal 1518عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه استرشته زندگی شعله خس کوتاه است
Ghazal 1558مستیِ چشم تو در مرتبه هشیاری استخوابِ آهونگهان شوختر از بیداری است
Ghazal 1571از شناسایی حق لاف زدن، نادانی استقسمت نقش ز نقاش، همین حیرانی است
Ghazal 1609برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیستدولت ابر بهار گذران اینهمه نیست
Ghazal 1649فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریختکه جای نغمه شرار از زبان بلبل ریخت
Ghazal 1719ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است
Ghazal 1721به غیر دل همه عالم سراب حرمان استز کعبه روی به هر سو کنی بیابان است
Ghazal 1769مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است
Ghazal 1806به می طرف شدن آیین هوشیاران نیستبه قلب شعله زدن کار نی سواران نیست
Ghazal 1827مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشتمرا که مست و خرابم چه کعبه و چه کنشت
Ghazal 1834ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافتفغان که طوطی از آیینه باز میدان یافت
Ghazal 1845زمانه را گل روی تو در بهار گرفتبهشت را خط سبز تو در کنار گرفت
Ghazal 1848ز نوبهار جهان زینت تمام گرفتشکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت
Ghazal 1879آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودستآن طوطیم که آینه دارم دل خودست
Ghazal 1891پیش کسی که درد به درمان برابرستهر خنده ای به زخم نمایان برابرست
Ghazal 1922احوال دل ز دیده خونبار روشن استحال درون خانه نمایان ز روزن است
Ghazal 1950نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوستراهی به خلوت دل جانانم آرزوست
Ghazal 1965آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است
Ghazal 1978خال تو ریشه در شکرستان دوانده استاز خط سبز، شهپر طوطی رسانده است
Ghazal 1986لعلت به خنده پرده گل را دریده استآیینه از رخت گل خورشید چیده است
Ghazal 1996ابر بهار گلشن رخسار، آینه استآتش فروز شعله دیدار، آینه است
Ghazal 2012هر کس فشاند بر من پر شور پشت دستاز جهل زد به خانه زنبور پشت دست
Ghazal 2068از حسن خلق رتبه همت زیاده نیستدست و دل گشاده چو روی گشاده نیست
Ghazal 2094هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت