Suleyman Rustam
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Könlümdə bir dərya nəcib arzular,Yenə dərdli Araz qırağındayam.
Özümü gördümYenə min arzuyla çıxdım səfərə,Araz sahilində izimi gördüm.
PiyaləmAyrılıqdan odlanan bağrımda laləm var mənim,Titrəyən kirpiklərimdə qanlı jaləm var mənim.
Dözə bilmirəmAraz sahilində hər bahar çağıBir an həyəcansız gəzə bilmirəm.
Şair Səhəndə cavabYaradan əlini sıx Süleymanın,*O, el dərdi bilən yüksək insanın.*
Səbuhini düşünərkənÖz masamın arxasında narahatam yenə mən,Şair kimi Səbuhini düşünürəm səhərdən.
Partizan əliUnutmaram, ömrüm boyu komsomolçu ƏlininDüşmənlərlə vuruşunu Qarabağ meşəsində.
7 noyabrOktyabr inqilabının ildönümü günü 7 noyabrdı. İran torpağında olan sovet adamları bu günü böyük iftixar hissiylə, faşizm üzərində qəti qələbəyə inamla qarşılayırdı. Mən mehmanxanadaydım. Birdən Təbrizin baş küçəsindən uğultular, gurultular qopdu. Balkona çıxdım. Atları addım-addım, ağır-ağır gedən bir fayton nəzərimə çarpdı. Faytonun dalınca yüzlərlə adam “urra” deyə bağırırdı. Faytondan əhalinin üzərinə vərəqlər göyərçinsayağı uçurdu.Bu nə işdir, nə olmuşdur? Mənə elə gəldi ki, təbrizlilər 7 noyabr gününü qarşılayır. Faytonun içindəki adam mənə çox tanış gəldi. Bəli, bu “Şahin” qəzetinin sahibi Ağazadə idi.
Süleymanam, dəyişmərəmKönül necə sevinməsin, bahar gəlib, bahar gəlib,Gəzib diyar-diyar gəlib.
Əlin yandı, dilin yandı“Məni candan usandırdı,*Cəfadan yar usanmazmı?*
Üç-dörd kəlməOğul, bu dünyada şan-şöhrət, ad-sanHünərlər göstərən qəhrəmanındır.
Süleyman kimiyəmKim deyir mən bu vətən mülkünə mehman kimiyəm?Yox, bahar ömrümüzün can evinə can kimiyəm.
Yaroslav Smelyakova məktubYaroslav, danışan Bakıdır, Bakı,Ürəyi alışan Bakıdır, Bakı.
İtirsəm ağlaram mənÖzümdən tez ilhamım qocalsa, ağlaram mən,Könlüm xoş arzulardan boşalsa, ağlaram mən
Sadə bir şairəm mənMəndən soruşursunuz: – De görək bu yaşındaSəbəb nədir yorulmur qələmin iş başında?!
Cavab verməliyəmMən atayam, sən – oğul, xalqımın qarşısındaHər bir hərəkətinçün cavab verməliyəm mən.
Borcluyam insanlaraDünyaya göz açandan sirdaşımdır ilk bahar,Zəfərlər kitabında öz adım, öz peşəm var.
Günəşinlə gəlTəzə il, yanıma əliboş gəlmə,Könlümə xoş gələn xəbərlərlə gəl.
Canlara candır QarabağŞöhrətin yer üzünə çoxdan əyandır, Qarabağ,Vurğunam hüsnünə mən xeyli zamandır, Qarabağ.
Abşeron bağlarıAbşeronu bəyənməyən adamlarMəgər bilmir bu torpaqda nələr var?
Abşeron lövhələrindənBahar kimi gözəl olur Abşeronda payız da,Hünərin var onu bundan, bunu ondan gəl ayır.
Anam torpaqÜrəyimdə gəzdirirəm doğma anam torpağı,Babalardan yadigardır hər gülşəni, hər bağı.
Dostum, bilirsənmi?!Dostum Səməd Vurğunun 50 illiyinə*Çox adamlar pərt olur yaşdan söhbət düşəndə,
Sağ ol, müəllimim Süleyman SaniMəktəb illərində müəllimimizTək müəllim deyil, ataydı, ata.
Sabahı düşünürəmSabahını düşünürəm millətimin, özümün,Dünənimdən bu günüm xoş, bu günümdən sabahım.
Sənin nəfəsinSənin sevgilin olmaq deyil asan, sevgilim,Ömrümün dörd fəslinin baharısan, sevgilim.
Səni görməsəydimYəqin kimsəsiz, yetim görünərdim aləmə,Könlümü həmişəlik mən sənə verməsəydim.
Vüsalda görməliyəmMəhəbbətin aradım zövqünü, səfasını mən,Gözəllərin sınadım əhdinə vəfasını mən.
İki anaHəyatımın mənasıdır qəlbimdəki iki anam,Mən onların nəfəsilə nəfəs alıb yaşayıram.
Atamın mahnısıUşaqlıq xatirələri*Gün batsa da nə eybi var, əziz balam, körüyü bas,