Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Əlində titrərkən o nazik tellər,Sonsuz həyəcanla titrədi qəlbim.
Arzularım...Nə olaydı tale bir də güləydi,Durulaydı göy də, yer də, güləydi.
NiyəGözlərin niyə doldu?Könlümdə tufan oldu.
Yaz, qələm, indiİzin versən durum, dönüm başına,Mənim ərzi-halım yaz, qələm indi.
Sen çağlarParis kommunasına*Mən ömrümdə Parisin görməmişəm üzünü,
TorpaqBilmirəmhansı müdrik insan
BəzənibdirYarım nə gözəl geyinib, əlvan bəzənibdir,Balapuşi-yaşil,
KimiNə baxırsan oğrun-oğrun,Mənə biganələr kimi.
Şeytan fəhləsiKabla İmamverdi, neçə vaxtdır Meşedi Orucəli heç görükmür, bir ayrı ycrə-merə getməyibdir ki?Xeyr, kablayı, bankda isroqu var, neçə gündür əlləşir, diizolde bilmir, başı qanşıqdır.
QaşlarınDərs almamış açdım kitab oxudum,Möhtac deyil heç ustaya qaşların.
Mən səni axtardımMən səni ulduzlarınİşığında axtardım,
Sənəm gəlEy nazənin, ərin salam söylədi,Hayıfsan bisahib qalma, Sənəm, gəl.
Başını qoyaƏsil dost məhləsinə girəndə,İstər ayağına başını qoya.
VətənMənsur şeirPəncərədən baxıram. Pəh-pəh! Nə gözəl mənzərə, nə dadlı hava!.. Başmaq seyrinə çıxmaq meylindəyəm. Paltarımı geyirəm; papağım yoxdur. Ora papaq, bura papaq?.. Papağı (eyib olmasın) bizim uşaqlar aparıb, zibil arabası qayırıblar. Xülasə, geyinib evdən çıxıram. Pəh-pəh! Nə gözəl hava!.. Həzin-həzin əsən külək ruhuma ləzzət verir, bülbül, gül...
AğladımQara bağrım şan-şan olub,Fərz elə ki, arı şanı.
Qit'a 4جز می صرف در جهان،چیست که از صروف اورأی طرب قوی شود، رایت غم نگون بود
Arvadını boşayan kişiBir gün birisi Molla Nəsrəddinin yanına gəlir ki:– Molla, gəlmişəm mənim arvadımı məndən boşayasan.
Nə əkərsən, onu biçərsən(Qəziyyə, 4 məclisdə)*Əhli-məclis
İndiA bimürvət, mən ha səndən ötəriDüşmüşəm çöllərə, sayılam indi.
Sən bilirsənKönlümdəki muradım,Ey yar, sən bilirsən.
OlduBu dəhri fanidə guşu kar olan,Həyat boyu dövran sürən kim oldu?
MilliləşməkCanlı işlər, tarixi dəyişikliklər bizə göstərir ki, hər cəmiyyət, hər fərd, hər dürlü ənənəsindən, müqəddəsatından, imkan və etiqadından az-çox əl çəkdiyi halda milli dilindən əsla və əsla vaz keçməmişdir. Və heç vaxt da keçəməz. Çünki hər millətin ədəbiyyata malik dili o millətin ruhu, nişaneyi-mövcudatıdır. Ondan məhrum olduğu gün mərhum olmuş, ondan uzaqlaşdığı gün qəbrinə yaxlaşmış deməkdir.Tarix bizə göstərir ki, bir millətin cahangirliyi, hökuməti, hətta yeri-yurdu da əlindən alınsın, madam ki, milli ədəbiyyatı var, o millət məhv edilməz. Dili kəsilməyən millətin vücudu kəsilməz, ədəbiyyatı yaşayan millət heç vaxt ölməz.
AğlaramDostu-mehribanım, yetiş dadıma,Səndən qeyri yox imdadım, ağlaram.
KimiXaldı, düzülüb hər maçın,Üzə dürdanələr kimi.
AllahBir az istər ayıla milləti-İran, allah!Dəsti yorğanı çəkər başına mollan, allah!
Sevmişəm(Arış) mülkünün Muğan tayındaBir dilbər-məh cəmalı sevmişəm,
Şikayət“Sər bə zəmin düm bə hava mikünənd Yəni ibadət bə xuda mikünənd”.*Ramazan daxil olub, yarmarkalar... bağışlayın, səhv etdim... məscidlər açılıb, marallarım mətalarını hazırlayırlar. Yəni moizə kitablarını rəfdən alıb, tozlarını təmizləyir, başlayırlar əzbərləməyi.
KatdalarAman haramı katdalar,İnsafı görün arada.
BənövşələrSən baharın qonağısanBoynu buruq bənövşələr.
Bu qızBuraxsanız məni, çəkəcək dara,Əl-aman əlindən bax bu qız, bu qız.