Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Mənə elə gəlir insandır dəniz,İnsanın səsi var onun səsində.
Gəncə gözəliNigar Rəfibəylinin xatirəsinə*Üst-üstə qoyublar iki mərməri, –*
Pələng arzusuTəlimçipələngi eylədi
Boyun sərvü gözün nərgis, xətin səbzü yüzün gülgünBoyun sərvü gözün nərgis, xətin səbzü yüzün gülgün,Səni bir rövzeyi-cənnət yar etmiş qadir neçün.
Ay üzə-üzəQəm məni çulğayıb saldı dəryaya,Cəhd eylədim çıxam ay üzə-üzə.
Gulshan-i Raz, chapter 52حدیث زلف جانان بس دراز استچه میپرسی از او کان جای راز است
A yara məndənMüxənnət, seyraqub, xainü xəbisNə yaman qandırıb a yara məndən.
Ghazal 74مرا بفقر و فنا افتخار میباشدزنام ملک و غنی ننگ و عار میباشد
Gözünü yumdunmuGözünü yumdunmu keçdi bu gecə,Mən də bu gecənin bir uyğusuydum.
Ordan-burdan 35Təəssüflər olsunHərgah millətlərin tərəqqisini, yəni qabağa getməsini əvvəlcə bilən bir ölçü olsa idi və o ölçü ilə biz müsəlman millətinin qabağa getməsi ölçülsə idi, onda məlum olardı ki, biz bir addım qabağa, iki addım dala, dörd addım qabağa, üç addım dala, iki addım dala, beş addım qabağa eyləyə-eyləyə qabağa gedirik. Bir kəlmə, bir tazə yerimək öyrənən uşağa oxşayırıq ki, bir addım atıb sonra yıxılır, durub bir addım daha atır, amma ayaqları bir-birinə dolaşıb yenə yıxılır, yenə durur, addım atır, bədəni ağırlıq edib yıxılır, durur və i.a.
Bir işsizin qış düşüncələri"Ana dili gərəkdir" deyənlərəİştə bir yoxsul... oyləcə düşünür:
Poem 172بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا دادهاند، بی بدل است
Qit'a 1هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا
Ol kimsə kim, bu dünyəvü üqbadə şahdirOl kimsə kim, bu dünyəvü üqbadə şahdir,Həm ənbiyalər üstə ulu padşahdir.
İnsan kimi saxla məniUlu tanrı, köməyim ol,Arzuma adaxla məni.
Füzulini dinlərkənBir şairi biyqədir həzinəm, əgər ölsəm,*Min təzkirə təhrir edəcəklər kəfənim.*
Ghazal 2604در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهندجنت در بسته از لبهای خاموشت دهند
Qit'a 227گه خرمی از غفلت و گه غمگنی از عقلدر هیچ دو رنگت نه درنگ است و نه حاصل
Rubai 131خواهم که لب باده پرستت بوسمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم
Ghazal 266چنان در دوستی دل بسته آن قد دلجویمکه جز من هر که او را دوست دارد دشمن اویم
Zihî zülf ü zihî şâme bu giceZihî zülf ü zihî şâme bu giceKi ta'n ider yine şâma bu gice
Şəhərə doğruMəlumdur ki, kənd əhalisinin əhvalını yaxşılaşdırmaq məqsədi ilə “Kəndə doğru!” şüarın dalısı “Şəhərə doğru!” olacaqdır. O səbəbə ki, kənd əhalisinin əhvalı kənd dairəsində nə qədər gözəlləşsə, yenə kənd əhalisi şəhərsiz ötüşə bilməyəcək və bu hal o qədər açıq və vazehdir ki, bunu bəyan etməyə daha bir lüzum qalmır.Onun üçün də kəndlilərin qədim dostu “Molla Nəsrəddin” əmi “piş əzvəqt” öz çarıqlı köhnə dostlarının qeydinə qalmaq babətindən bu söhbəti vaxt ikən ortalığa atır ki, sonra iş işdən keçməmiş olsun və fürsət itməmiş olsun.
Ghazal 182بیجمالت بوستان عیش ما را نور نیستبیوصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست
Ey üzün "nəsrün-minəllah", vey saçın "fəthün-qərib"Thou whose Face is 'Aid from God!' O thou whose Hair is 'Victory near!'Thou the Merciful in human Form! thou angel-visage dear!
Töhfeyi-Sami, bölmə 391بقابضی اردو بازار اوقات میگذراند و ضایع میکند و از بسیار خوردن افیون نزدیک است که جان بقابض ارواح بسپارد این مطلع زاده ی طبع اوست :بی گل روی تو نرگس چشم تر دارد بسی
İskəndərin vəqəsiSeyrə çıxmışdı bir gün İskəndər,Rast bir novcəvanə gəldi səhər.
İllətimHankı illətdir o illət ki, bizim yurdda qoşar!Birisi məşvərət eylər birisiylə rusca!
Rubai 71تا غایب شد بت از کنار شمنشمی خون گردد بتن ز غایب شدنش
Rubai 11کار دو جهان از دو محمد شد راستوز سایه هر دو ملت و ملک بجاست
Bu nə meydir ki, içirkən məni bihuş etdi?Bu nə meydir ki, içirkən məni bihuş etdi?Xatirimdən qəmi-ənduhi fəramuş etdi!