Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bir müsəlman ilə bir şvesarlının söhbəti(Keçən nömrənin axır-uxuru)*
Səadətnamə, 23دیدن وگفتن و نوشتن حالهمچو علم است و قدرت و افعال
Ay ağa harayƏyildi qamətim, büküldü belim,Sən yetiş dadıma, ay ağa, haray!
Teatr pərəstişkarıTEATR PƏRƏSTİŞKARI*Bundan 35 il əvvəl Şuşa mədəni sahədə birinci sırada gedən şəhərlərdən biri idi. Iqtisadi bazası zəif, ticarəti get-gedə azalan əhali çıxış yolunu məktəbdə aramağa başlamışdı. Ən mütəəssübü belə övladını rus məktəblərinə göndərməkdən çəkinmirdi. O zaman Şuşada realni və şəhər məktəbi vardı. Bir az sonra rus-tatar məktəbi də açıldı. Buradakı tələbələrdən başqa Bakı məktəblərində, paytaxt ali məktəblərində (Qafqazda ali məktəb yox idi), Qori və Yerevan seminariyalarında da şuşalılar var idi. Yay aylarında başqa yerlərdəki tələbə və kənd müəllimləri (o vaxt türklər orta məktəblərdə müəllimlik etmək haqqına malik deyil idilər) Şuşaya toplanır, şəhərə mədəni bir həyat gətirirdilər: teatr tamaşası verilir, müsamirə düzəldilir, leksiyalar oxunurdu. Bunların hamısında da Əbdürrəhimbəy Haqverdiyev başçılıq etmədə idi.
Ghazal (another source) 5گنجهای بی نهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
GədaGizlin sirrin, nahaq yerə,Gizlətdin xandan, gəda!
Azərbaycan türk ədəbiyyatının son vəziyyətiIDünən hər bir şeyimiz vardır, deyə düşünülürkən bu gün hər bir şeyimizin natamam olduğunu qeyd etmək nə qədər acı olsa da, hər halda, bir həqiqətdir.
El yaraşığıBütün günü kimdən soraq eylədim,Dedilər yaranıb el yaraşığı.
SoyuyurDostlar süfrəsində soyuyur sözlər,Qaynar qazanlarda xörək soyuyur.
Zakirə məktubEy Qasım bəy, əcəb dövranə çatdıq,Mərdə indi olmaz başü can gərək!
Ayrılıq dəqiqələriƏsgərlər hərbə gedərkən*Ağlayan gözlər, ağlanan sima,
Poem 14بی روی دوست، دوش شب ما سحر نداشتسوز و گداز شمع و من و دل اثر نداشت
ŞoniyəTəranə qızıma*Mənim şonim, şonbalam.
Ah... Yalnız sən!Ruhum, ey aşinayi-əsrarım!Həp uzaq, bəzmi-vüslətindən uzaq,
Al bayrağaGül rəngində bir yaprağınOrtasında bir hilal!
Miscellaneous poem 2وه چه خوب آمدی، صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی؟
Xal-xal meşəsiVayxır çeşməsinin suları bumbuz,Buluddan ay çıxdı, taladan ulduz.
İstanbulBosfor körfəzi...İki qitə
Ghazal 6بیداد رفت لالهٔ بر باد رفته رایا رب خزان چه بود بهار شکفته را
Yaxşı adamDarıxırdım, yol yoldaşımKöməyimə çatdı mənim.
Bir qətreyi-ərəq ki, yüzündən nisar olurBir qətreyi-ərəq ki, yüzündən nisar olur.Səhni-zəmin baharü gülü laləzar olur.
Dördüncü məclisƏhli-məclisAğaMəhəmmədşahQacar
On altıncı şəkilVanya yüzbaşının evinin yaşıl tənəklər arasında görünən eyvanı. Vanya libasını dəyişib, özünü azərbaycanlı kəndli şəklinə salıb. Güzgü qabağında dayanaraq, üzünə qoyduğu uzun saqqalı düzəldir. Arvadı Haykanuş daxil olur.*Vanya** (*gözünü güzgüdən çəkməyərək*)
RücuMil düzü, Mil düzü, geniş Mil düzü!Eşit ürəyimdən gələn bu sözü.
Yay gecəsiAxşam oldu, gün batdı, şamlar yandı,Ta səhərdən axşamacan durmadan.
ŞəkərƏn böyük nemətdir söz azadlığı,Onu qazanmadıq dərdsiz, əzabsız.
Mən kədər mülkündə şahamMən kədər mülkündə şaham,Taxtı, tacı neylərəm?
Xal-xalaYazıcılar yazıları yazanda,Bizim də yazını yazdı xal-xala.
Yeraltı çaylar dənizə axırBirinci hissə**Səmirə Aydın bizim köhnə dostumuzdu. Mənim arvadım Gülnisa xanımla orta məktəbin birinci sinfindən ta axırıncı sinfinə qədər bir skamyada oturmuşdu. O vaxtdan bəri sirləri-söhbətləri də bir olmuşdu. Yaxşı yadımdadır: bizim toyumuza dostların hamısından əvvəl o gəlmişdi. İlk sevgilisi Müdhətlə də mən o axşam tanış olmuşdum. Səmirə orta məktəbi bitirəndə on yeddi yaşına yenicə girmişdi. Ona gözəl demək çətindi, amma çirkin də deyildi. Qara, yumru və bir az çıxıq gözləri vardı. Kiçik ağzının sağ tərəfi həmişə yuxarıya dartılmış kimi göründüyündən, nazik dodaqları elə bil gülümsəyirdi. Bu ifadə onun sifətinə nə isə xüsusi bir məlahət verirdi. Qalın və sıx qaşlarının tən ortasında qaralan xal qələm ucundan təsadüfi düşmüş mürəkkəb damcısını xatırladı. Deyib-gülməyi, çalıb-oynamağı yaman sevirdi. Bəstə boyuna görə ayaqları da göyçək idi. “Ceyranı” havasının lirik ahənginə uyaraq süzəndə dirsəyə qədər açıq qolları ilan kimi qıvrılır, bütün bədəninin sümükləri elə bil əriyib yox olurdu. Onun rəqsi tək məni və Gülnisa xanımı yox, çoxlarını heyran qoyurdu. Toy məclisimizə gəlmiş qızlar arasında özünün zahiri gözəlliyi ilə onu kölgədə buraxanlar vardısa da, onun kimi məharətlə piano çalan və onun qədər zərif oynayan yox idi. Bizim toyumuza hamıdan çox o rövnəq verirdi. Müdhət isə həm uca, həm də gözəldi. Onun ağıllı, iri gözləri, geniş alnı, gur və qıvrım saçları, enli kürəyi məclisdəki qızların ürəyində Səmirəyə qarşı həsəd oyatmaya bilməzdi. Onunla Səmirə yanaşı dayananda, gənclərdən bəziləri Hüseyn Cavidin gurultulu bir müvəffəqiyyətlə səhnədə göstərilən “Səyavuş” əsərindən məşhur, qanadlı misraları xatırlayırdılar:
Anamın qanı...(novella)*Anam Suğranın xatirəsinə*