Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Yadımdan çıxmayıb ki, o ulduzlu avqust gecəsi ki, yuxarıda göy qübbəsi “min bir çiçəkli, min bir yarpaqlı” idi, aşağıda isə bir dağ kəndi çoxdan işıqlarını söndürmüşdü, ertədən yuxuya getmişdi, amma kəndin yuxarı başında, meşə ətəyində, bizim evdə hələ də yeddilik çıraq yanırdı.Anam heybəmi ayın-oyunla doldururdu, atam doqqaz qabağında, qoşulu öküz arabasının yanında məni gözləyirdi.
Yarəb, bu gedən sərvi-sərəfraz kimindir?Yarəb, bu gedən sərvi-sərəfraz kimindir?İnsan bu surətdə olur az, kimindir?
AşıqAbbas:Gəl sənnən imtahan olaq, qəm donun geyin, aşıq,
Dadıma mənimÇox şükürlər olsun şahlar şahma,Yetişdi bu halda dadıma mənim.
Güllü paltar mövsümüI**Canəli müəllim öz birotaqlı mənzilinin iki pəncərəsinin hər ikisini taybatay açmışdı, eşik qapısını da azca aralı qoyub, çarpayıya uzanıb işsizlikdən, aşkar bekarçılıqdan son dərəcə gülməli bir şeyin barəsində xeyli vaxt idi ki, fikirləşib baş sındırırdı.
Ey ağzı qönçə, çöhrəsi gül, xətləri səmənEy ağzı qönçə, çöhrəsi gül, xətləri səmən,Zülfi bənəfşə, hüsni çəmən, boyu yasəmən.
GəldiŞura el-obanı beybec elədi,Naxış adamların zamanı gəldi.
O kim, nüsrət verür nüğli-kəlamullah ehkamıO kim, nüsrət verür nüğli-kəlamullah ehkamı,O kim əvan olur şər'i-nəbiullah göftarı.
AyrılmışMərdümi-çeşmin qan ağlar,Xali-hindudan ayrılmış.
İkinci məclisƏVVƏLİNCİ GƏLİŞHacı İbrahimin evi. Dövlətli, Avropa qaydasında. Xədicə tək.
Qəzəl: Düşdi dil şəm'i-ruxun şövqünə pərvanə kimiDüşdi dil şəm'i-ruxun şövqünə pərvanə kimi,Aqibət atəşi-eşqinlə sənin yana kimi
Dördüncü fəsilXƏMSEYİ-ƏRAMİNƏ MAHALLARININƏSİL VƏ NƏSƏBLƏRİNİ BƏYAN EDƏR
Yaxşı satMərd igidi üç şey çəkər qabağa,Yaxşı yoldaş, yaxşı sirdaş, yaxşı ad.
Genə gəldi bahar fəsliGenə gəldi bahar fəsliBülbül gəldi dadə, dadə,
QuyuI**Umud gözlərini soğan, kartof qabıqları tökülmüş torpaq döşəməyə zilləyib, çirkli xalatının düymələrini yavaş-yavaş açmağa başladı. Neçə gündən bəri ürəyində ağır daş kimi gəzdirdiyi sözləri indi bərkdən dedi:
GəlmədiYenə bahar gəldi, növbahar oldu,Niyə mənim şux baharım gəlmədi?
DüşübdüŞəmsəddin elində, Tovuz çayında,Gözüm bu gün bir dildara düşübdü.
DöndüyümYalvarıram, qoca demə amandır,Qocalıqda sevmək daha yamandır.
QılmısanEşitmişəm bir neçə əhvalını,Bir özgəyə əhd-i vəfa qılmısan.
OnaMunda kim var deyim yari-vəfadarım ona,Çəkibən xəlvətə bir sir açım əsrarım ona,
ElədiAy ağalar, bu ilki qışNə bekar adət elədi.
TəlayədirƏhli-zamanə səy həmişə təlayədirTə'miri-mülk ü zinəti-qəsr ü sərayədir
YatarlarSəhərdən oğradım məzərisdana,Əlini dünyadan çəkmiş yatarlar.
GözəlimEy nəzakət çəməni içrə xüraman, gözəlim!Xubilik kişvərinin təxtinə sultan, gözəlim!
ƏfradDur, ey cəfa ilə servi-qəddi şikəstə oğul,Hava çox istidü, yatma quru yer üstə oğul.
Leyli və MəcnunLEYLİ VƏ MƏCNUNməsnəvi
Zəmanə saldi əcəb mohnətu məlalə məniZəmanə saldi əcəb mohnətu məlalə məni,O mahrudən iraq verdi qəm zəvalə məni.
BaxtımNə müddətdir bu qəflətdən,Oyanmırsan, qara baxtım.
Ey xoş ol günlər çıxıb ərzi-cəmal eylərdi yarEy xoş ol günlər çıxıb ərzi-cəmal eylərdi yar,Tərlədib ruxsan al eylərdi, al eylərdi yar.
Qəzəl: Şuri-cünuni-aşiqin başına rifət verirŞuri-cünuni-aşiqin başına rifət verir,Hər kəsə dünyada haqq əqlicə dövlət verir