Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هرگز لبم از ذکر تو خاموش نشدیاد تو ز خاطرم فراموش نشد
Ghazal 188رنجیدم از دل خواهمش زلف ستمکاری بردگردد هزاران پاره و هر پاره را تاری برد
Ghazal 742ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهایبار دیگر چیست کندر دیگران پیوستهای؟
Millət“Millət” ləfzi İranda yoxdur. Nə qədər ki, qamusları vərəqlədim, nə qədər ki, camaat içində dolandım, – “millət” sözünü nə eşitdim, nə də bir kitabda gördüm.O yerdə ki, lüğət kitabında gərək yazılaydı “millət”, orada “millət” əvəzinə yazılıb: “şəxs”. O yerdə ki, söz düşəndə gərək sözü danışıla – orada “əşxas” ləfzi istemal olunur.
Her bir dagalun oyını ser-bâzî degüldürHer bir dagalun oyını ser-bâzî degüldürYâr yolma komah kişi ser bâzî degüldür
The Seven Beauties, chapter 30On Wednesday, from the blossom of the sun when turquoise-hued the blackness of the sphere.The king, (sun-like) in world-illuming power, in triumph sphere-like, dressed in turquoise-blue.
DürrətülbağdadFəxrəddin Xüld qəsrinin yanına getmək üçün Əmin qəsrindən aşağı düşdü. Axşam qaranlığı idi. Hansı tərəfə gedəcəyini bilmirdi. Bağdadda yaşadığının ikinci gecəsi idi. Heç yeri tanımırdı. Qəsrin qərb tərəfindəki meydançada yüzlərcə ağ uzunqulaqların durduğunu görürdü. Uzunqulaqların hər birisinin yanında bir nəfər qara qul durmuşdu. Hər kəs hansı tərəfə getmək istəyirsə, onlardan birisini kirayə edib minib gedirdi.Fəxrəddin qara qullardan birisinə yanaşaraq soruşdu:
Ənisül-arifin, 23حاکم مطلق،خدای ذوالجلالقادر بی چون، قدیم بر کمال
Ghazal 88گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد
Töhfeyi-Sami, bölmə 252پسر مولانا ابراهیم مذکور است این مطلع از اوست .خط نستعلیق بد نمینویسد :دو دمسازیم ما و نی بکنج درد و غم با هم
Qarınqulu abidVar idi bir qarınqulu abid,Əhli-təqva, müqəddəsü zahid.
Rubai 101از بس که ز ناکسان رسید آزارماین شهر همی به ناکسان بگذارم
SevgiliminDiləyimdir, diləyimdən keçir o,Üreyimdir, ürəyimdən keçir o,
Complaint 19کس را فلک ز دست حوادث امان ندادعنقاست داد او که ازو کس نشان نداد
AxşamSərdi qanadlarını yerə, xəbərsiz axşam,Həyətdəki bağçaya baxıram pəncərəmdən.
Məclisi-əğyardə gördüm ki, dün yar əyləşibMəclisi-əğyardə gördüm ki, dün yar əyləşib,Sanki əqrəb bürcünə ol mahi-məhvar əyləşib.
Övlad qayğısıUşaq idim, yadımdadır, yaz idi.Şıltağım bu cahana sığmaz idi.
Rubai 88زد لاله پریر در نشابور آذردی بر زد از آب مرو نیلوفر سر
Ghazal 108از خم زلف کمندافکن مترساز فریب غمزه پرفن مترس
Ürəfa marşıİnteligentik, gəzərik naz ilə,Ömr edərik nəş’eyi-dəmsaz ilə,
Ghazal 51نسزد چنین جمالی به حجاب ناز باشددرِ دولت است بگذار همیشه باز باشد
Mufrad 1درخت بخل ترا کس ز بیخ برنکندمگر که صرصر حمق تو بشکند آن را
Qəzəb maşınlarıAbbas deyər bu sözləri sərindən,*Arxı vurdur, suyun gəlsin dərindən,*
Qoca qəhrəmanın çıxışıBir şir kimi sinə gərdi o danışıq kürsüsünə,Bütün salon qulaq asdı bu qocanın gur səsinə.
QayğılarÇiynimdən düşməyir dərdi-sər yükü,Həmişə kədərim, qəmim oyaqdır.
Sən sadə gözəlsən, qoyma, sevdiyimSən sadə gözəlsən, qoyma, sevdiyim,Məşşatələr bəzək taxta üzünə,
ŞorTənim başdan-başa şordur, evimdə var olandan şor.Fələk görmür daha kordur, şirin rüzgar olandan şor.
VurulmuşamVURULMUŞAM ürəyimdən – belə vurğu gözəldir.Qabaq-qənşər dayanmısan, tanıyırsan düşməni.
Payız, qayınağacıMeşə, yol kənarı, bir xəstəxana,adını çəkmirəm, adı ağırdır.
Dilin bəlasıDedim şoferə: tez sür! Məni çatdır yarıma,Çatım arzularıma.