Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
O sərxoş yerişin, o sallanışınYetirdi dərdimi a yüzə tək-tək.
Ghazal 132دیده وام گشته از تو برویت نگرمزانکه شایسته دیدار تو نبود نظرم
Nə varŞaxta gəzir şahlıq quşuBu soyuq qanlarda nə var?
Poem 162آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار
Qit'a 48قبض آقای کمال السلطنه استبایدش امضا کنی بسیار زود
Kölgəm qədər yaxınsan...Niyaməddin Musayev bəstələmişdir*Ayrılığın eylədi,
Sən gedəliSən gedəli,Oldum dəli
Ghazal 1829ز من مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشتکه روز من به شتاب شب وصال گذشت
Qit'a 259خواجه بد گویدم معاذاللهکه به بد گفتنش سخن رانم
Ghazal 229سر می کند همیشه فدا بهر یار شمعدارد درین روش قدم استوار شمع
Rubai 164ای لاف زنان را همه بویی ز تو نهحاصل به جز از گفتی و گویی ز تو نه
Fəhlə aləmindənNeft fəhlələrinin məvaciblərinin çox hissəsini hər ay Neft idarəsi çıxır ki, onlara ərzaq və paltar versin.Bu, gözəl bir işdi.
Nesîmâ nola zülfine nigârînümün esmesenNesîmâ nola zülfine nigârînümün esmesenSeher vaktinde iriben bu yüregümi kesmesen
Sharafnama, chapter 31Come, cup-bearer! that wine of amber (red) colour (the wine of senselessness),Give me; for my foot has come against a stone.
Birinci pərdəBirinci pərdə vaqe olur bir qoyun otlağında. Ara-sıra xurma ağaçları görünür. Qoyun sürüləri Şəriənin kənarında yatırılmışdır. Yə’qubun çoban qiyafətli oğlanları xurma ağaçlarının kölgəsində toplanıb danışırlar. Hava çox istidir. Yə’qubun oğlu Cad çoban qiyafəsində gəlir və çox qeyzli bir surətdə qardaşlarına yanaşır.*Cad** — Qovurur beynimi atəşli səma,
Ghazal 271آیینه سبب گشت که روی تو عیان شدروی تو سبب بود که آیینه نهان شد
Addendum 12سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمیآردبیا ای خواجه! گر هستت سر سودای بازارش
Töhfeyi-Sami, bölmə 502مولدش هرات بود و وجه تسمیه او اینست که هر قصیده و غزلی که میگفت چندانکه قافیه داشت میگفت . اگر چه غزلی صد بیت می شد و اگر دیگری قافیه پیدا کردی که او نگفته بودی زر داده میخرید! و داخل شعر خود می ساخت و اصلا مقید بمعنی نبود، خواجه حبیب الله ساوه ای که وزیر درمش خان لله من بود غزل ردیف سفید . خواجه حسن دهلوی را در میان انداخته بود. او در مدح خواجه مذکور جواب گفته . این دو بیت از غزل اوست :دگر ره بازمیگردم که شاید بینم این بارش
Rubai 43از دست و سنانت آب و آذر خیزدوز خشم و رضات زهر و شکّر خیزد
Dastanın başlanğıcıNəql eləyim gəl sənə bir dastan,Farsi ilə nəzm eləyib bastan.
DeyibMənə anam laylanı ana dilində deyib,Gərək insan dünyanı qana dilində, deyib.
Ghazal 33ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد
Möhkəm birlikƏcəb şeydir: yazınızzəif əsərlər – o, sən,
Dün dilbərimi məclisi-meyxanədə gördümDün dilbərimi məclisi-meyxanədə gördüm,Əksi-rüxi-cananımı peymanədə gördüm.
Arazdan TuranaBin göl ətəklərindən coşğun Araz axaraq,Yıldırımlı, qartallı qayalara çarparaq,
Rubai 82مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهدوز تو، صنما، بریدنم دل ندهد
Ghazal 121ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن
Ghazal 96بده ساقی شراب ناب تبریزکه دارد فیض دیگر آب تبریز
Qoyma, gəldi! ("Xandostu, amandı, qoyma gəldi!")Xandostu, amandı, qoyma, gəldi!Didarı yamandı, qoyma, gəldi!
Ghazal 126زهی مقبل که شد پیش تو مقبولبود دایم به سودای تو مشغول