Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زدشهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد
Кыта 185روزی میان بادیه بر لشکر عجمدست عرب چو غمزهٔ ترکان سنان کشید
Рубаи 6گر راست روی محرم جان سازندتور کژ بروی ز دل بیندازندت
Gözün ser-fitne-i rûy-ı zemîndürGözün ser-fitne-i rûy-ı zemîndürÇü şol sâhib-kırân ile karîndür
Газель 196نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را
Кыта 203من خدمت تو کردم و تو حق شناس نهالحق خیال توست به جای تو حق شناس
Рубаи 34بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگستآن خال تو دانی به کدامین رنگست؟
Dil yahasından toğan ay ne acâyib ay idiDil yahasından toğan ay ne acâyib ay idiBoyutuma gîsûsı zencîri aceb sevdâyidi
Отдельное стихотворение 198از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شدگوش را کردم گران، هر نغمه سیرآهنگ شد
Кыта 209زین خام قلتبان پدری دارمکز آتش آفرید جهاندارش
Рубаи 36رویت، که به خوبی گل خندان منستآرامگهش دل چو زندان منست
İy besâ sır k'ağızundan açamadum dün giceİy besâ sır k'ağızundan açamadum dün giceİy besâ dürr güher ki saçamadum dün gice
Газель 198از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته راچون صدف کن پرده داری گوهر ناسفته را
Кыта 249برد بیرون مرا ز ظلمت شکاین چراغِ یقین که من دارم
Рубаи 39مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوستسر جملهٔ هر غلغله و دمدمه اوست
Bende ne kaldı dahi begüm ki aparasınBende ne kaldı dahi begüm ki aparasınSenden ho senligüni niçesi koparasın
Отдельное стихотворение 206زخم گستاخم لب تیغ شهادت میمکدشبنم من خون خورشید قیامت میمکد
Кыта 266دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار میروم
Рубаи 42دلدار چو در سینه دل نرم نداشتآزرد مرا و هیچ آزرم نداشت
Gözden seni ırmağ idem adam ki göresinGözden seni ırmağ idem adam ki göresinTâ bu yön ile bir adım adam ki göresin
Газель 205می کنم از سینه بیرون این دل افسرده رابشنوم تا چند بوی این چراغ مرده را؟
Кыта 270خواجه بر من درِ نیکی دربستچه کنم لب به بدی نگشایم
Рубаи 45دل در غم او بکاست، میباید گفتاین واقعه از کجاست؟ میباید گفت
Mevc urur gönlüm denizi yine hizândur nedenMevc urur gönlüm denizi yine hizândur nedenGözlerüm çün ebr-i nîsân oldı rîzândur neden
Газель 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را
Кыта 296خواجه بر استر رومی خر مصری میدیدگفتم از صد خر مصری است به آن دُلدُل تو
Рубаи 68خالی که رخ تو آشکارش پروردلعل تو به نوش خوش گوارش پرورد
Ezelde ayru degül idi hîç bûd u nebûdEzelde ayru degül idi hîç bûd u nebûdKi meyi kıldıyidi bûduna bu bûd u vücûd
Газель 217نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه رادیده شیرست کرم شبچراغ این بیشه را
Кыта 308زهر است مرا غذای هر روزهزین کاسهٔ سرنگون پیروزه