Ашуг Али
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ay ağalar, ay qazılar,Mənim işim zarınandı.
ÖlürəmƏlac eylə dərdimə, gəl,Mahi-tabanım, ölürəm.
Yaralar yarıTiri xədəng nə atırsan dal-dala,Əl saxla, can alan, yaralar yarı.
QırmızıHəzrət əmir bayram günüGeyinib don qırmızı,
ÜçədirBəni-insan xəlq olandanHesabatı üçədir.
Ağrı dağıHavalanıb ərş üzünə qalxıbsan,Dağların sərdarı, nər Ağrı Dağı.
AlarBu dünyanı təcrübədən fəhm edən,Əşyan qurar, körpü salar, ad alar.
BaxBu dünyanı mən tərcümə eylədim,Bu çərxi-gərdişin yollarına bax.
BəsdiSən şəms, mən kənarında sitarə,Rüsxət ver sərinə dolanım, Bəsdi.
ÇatarmıXanlar bəyə şikayətə gəlirəm,Sənin ona zor, qüvvətin çatarmı?
DeyinənQasid, gedər olsan bizim ellərə,Bu naməni o canana deyinən.
DərdimiNə həkim, nə loğman, nə cərrah qaldı,Yazdırmışam hər dəvaya dərdimi.
DönübdüPozuldu dövranım, nəs gəldi ilim,Mən gördüyüm o zəmanə dönübdü.
DünyaSinni qoca bir səmada zibadı,Gəşd eylər bəşərlə yanaşa dünya.
DüşərBu dünyanın get-gəlini qananın,Ölçər, biçər ürəyinə xal düşər.
DüşərsənKəndin laf eyliyib aşığam demə,Sən də olar bir gün dara düşərsən,
GətirməMəcnunun məskəni səri-kuy olar,Səcdəgaha sən divana gətirmə.
İçəcəkQoca dünya çoxun yola salıbdı,Köçən köçüb, köçməyənlər köçəcək.
İnciməsinDedim, könül, nə düşübsən həvəsdən,Şamama dərərəm, tağ inciməsin.
KönülBahar fəsli, yaz ayları gələndə,Uca sərt dağlardan qar istər könül.
MənəmƏsli-Kərəm çoxlarına misaldı,Əyyub tək sinəsi yaralı mənəm.
OlduQafil gördüm Ərzurumun elini,Bizim yerlər gözlərimdə cəm oldu.
OlmazQəm yemə, qəm yemə divanə könül,Həmişə ruzigar belə dar olmaz.
YandıQəza qərq eylədi yanar odlara,Elimin sərvinaz sonası yandı.
Yavaş-yavaşMöhnəti-zəmanə, fani dünyada,Yol tutub dağlara gəl yavaş-yavaş.
Ay ilə-iləSəhər çağı səyyad gəzər səhrada,İllər ayrısıdır, nazlı yar gələ.
OlduDəhrdə cəfa əlindən,Əlif qəddim kaman oldu.
Bir gözə ləliArif ziba görsə, meyl etməz ona,Göstərmə gəl, sərraf, bir gözə ləli.
Sədala tək-təkRuzi bəxş olundu neçə xilqətdən –İzhar eylə dürüst səd ala tək-tək.
Aranı tez-tezGəldi yaz ayları, yaylaq çağıdı,Ellər tərk eyləyir aranı tez-tez.